KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2017/18061 E., 2020/13370 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Ekim 2020
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
Karar Metni
353 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalılardan Sağlık Bakanlık bünyesinde değişen taşeron firmalara bağlı olarak ve en son davalı şirkette temizlik personeli olarak çalışmakta iken iş sözleşmesinin emeklilik nedeni ile sona erdiği beyan edilerek kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağı talep edilmiş, yine davacı tarafından davalılar aleyhine bu defa Çorlu 1. İş Mahkemesi’nin 2015/77 esas sayılı dosyası ile açılan dava ile fazla çalışma ücreti alacağı talep edilmiş, Mahkemece 18.02.2016 tarihli birleştirme kararı ile eldeki dosya ile birleştirilmesine karar verilmiştir.
Davalılar Cevabının Özeti:
Davalılar davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, yazılı gerekçe ile davanın (asil dava ve birleşen dava) kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar davalı Sağlık Bakanlığı vekili ile davalı ... Sos. Hiz. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut olayda, davalı Sağlık Bakanlığı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu dikkate alınmaksızın Mahkemece davalı Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesi hatalıdır.
Ne var ki, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 436/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2017/18061, K. 2020/13370, 26 Ekim 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama