Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/1835 K.2018/3604

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı ile davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili davacının davalıya ait iş yerinde 01/08/2007-30/11/2007, 01/01/2008-31/12/2014 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdinin davalı işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarını istemiştir. B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı davanın reddini istemiştir. C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece özetle.

SGK kayıtları,toplanan delillerin değerlendirilmesinde; davacıya ait sigorta hizmet cetveli çerçevesinde davacının 01/08/2007-30/11/2007 ve 01/01/2008-31/12/2014 tarihleri arası davalıya ait ... sicil nolu işyerinde çalıştığı, 2014 yılı Aralık ayı dönem bordrosunda işten ayrılış nedeninin "belirsiz süreli iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı sebep bildirilmeden feshi'" olarak gösterildiği, prime esas kazançlarının asgari ücret üzerinden gösterildiği, davacıya yapılan ödemelere ait listeler olduğu beyan edilerek davacı tarafça sunulan listede davacının 2009 yılından itibaren üyelerden topladığı miktarın toplam 36120,50 TL olduğu,

dosyada mevcut SGK kayıtlarından davacının idda ettiği gibi 01/08/2007-30/11/2007 ve 01/01/2008-31/12/2014 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde çalıştığının anlaşıldığı, buna göre davacının belirtilen tarihleri arasındaki hizmet süresinin 7 yıl 3 ay 29 gün olduğu, dosyada mevcut bordrolardan davacıya asgari ücret ödendiği anlaşılmakla, fesih tarihinde asgari ücretin 1134 TL olduğu,

iş akdinin haklı nedenlerle ya da işçinin işe gelmemek suretiyle kendisi tarafından feshedildiğinin ispat külfeti kendisinde olan davalı tarafça düzenlenen işten ayrılma bildirgesinde davacının iş akdinin işveren tarafından haklı sebep bildirilmeden feshedildiği anlaşılmakla, İş Kur tarafından düzenlenen raporda da iş akdinin davalı işveren tarafından haklı olmayan nedenlerle ve ihbar sürelerine uyulmaksızın feshedildiğinin kabul edildiği,

fesihle ilgili kıdem tazminatına hak kazanacağı, davacının çalıştığı sürede hak kazandığı ücretlerin ödendiğinin ispat külfeti kendisinde olan davalı işverence ücret bordroları veya ödeme belgelerinin sunulmadığı, İş Kur raporu ekinde sunulan bir kısım bordrolarda da davacının imzasının bulunmadığı, davacı tarafça ücretlerinin düzenli olarak ödenmediğinden önceki yıllara ait ücret alacağının bulunduğu ve 2014 yılı Haziran - Aralık dönemine ait ücretlerinin ise hiç ödenmediği beyan edilerek üyelerden topladığı ve ücretlerine mahsuben kendisinde kaldığını beyanla sunmuş olduğu listelerde toplanan paralar toplam 36120,50 TL olduğu,

davacının tüm çalışma süresince asgari ücret üzerinden alması gereken ücretlerden davayı tarafça ödendiği kabul edilen 36120,50 TL'sinin mahsubu ile varsa bakiye ücretin davacıya ödenmesi gerektiği, davacının çalıştığı sürede hak kazandığı ücretlerin ödendiğinin ispat külfeti kendisinde olan davalı işverence ücret bordroları veya ödeme belgeleri sunulmadığı,iş Kur raporu ekinde sunulan bir kısım bordrolarda da davacının imzası bulunmadığı,

davacı tarafça ücretlerinin düzenli olarak ödenmediğinden önceki yıllara ait ücret alacağının bulunduğu ve 2014 yılı Haziran-Aralık dönemine ait ücretlerinin ise hiç ödenmediği beyan edilerek üyelerden topladığı ve ücretlerine mahsuben kendisinde kaldığını beyanla sunmuş olduğu listelerde toplanan paralar toplam 36120,50 TL olduğu,

mevcut delillere göre davacının tüm çalışma süresince asgari ücret üzerinden alması gereken ücretlerden davacı tarafça ödendiği kabul edilen 36120,50 TL'sinin mahsubu ile varsa bakiye ücretin davacıya ödenmesi gerektiği, davacının çalıştığı sürede hak kazandığı yıllık izinlerini kullandığı ya da ücretlerinin ödendiğini davacının imzasının bulunduğu izin defteri ya da eşdeğer bir belge ile ispat külfeti kendisinde olan davalılarca delil sunulmadığı, İş Kur tarafından düzenlenen raporda da 7 tam yıl hizmeti bulunan davacının 110 gün yıllık ücretli izin alacağının bulunduğunun tespit edildiği,

buna göre 7 tam yıl hizmeti olan davacının 5 yıl x 14 gün2 yıl x 20 gün = 110 gün izin hakkı bulunduğu, 4857 sayılı yasanın 59 maddesi uyarınca son ücretine göre hesaplanacak yıllık izin ücretinin davacıya ödenmesi gerektiği, davacının yasal 45 saati aşacak şekilde, haftanın 7 günü ve ugbt günlerinde çalıştığının ispatı davacı tarafta olup, davacı iddiasının ispatı için tanık dinlettiği, Yargıtay 7, 9, 22 Hukuk Daireleri'nin içtihat ve uygulamalarında fazla mesainin ispatı için dinlenecek tanık beyanlarının hiçbir tereddüt ve duraksamaya yer bırakmayacak şekilde açık ve anlaşılır olması gerektiği,

genel ve soyut beyanların yeterli görülmediği, dinlenen tanık beyanlarının müştereken değerlendirilmesi neticesinde de davacının düzenli çalışmasının olmadığı, sulama sezonu olarak kabul edilen Nisan-Eylül döneminde ortalama 06.00-18.00 saatleri arasında çalıştığı anlaşılmakla birlikte bu dönemde dahi gün içerisinde çalışma saatleri ile ilgili somut beyanda bulunmadıkları, tanıklardan bir kısmı davacının bazı günler 1-2 saat, bazı günler hiç çalışmadığının beyan edildiği,

görüldüğü üzere tanık beyanları arasında çelişki olduğu bu nedenlerle fazla çalışma ile ubgt ücretleri talebinin reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek davacının kıdem tazminatının 8248,51 TL, ihbar tazminatının 1783,21 TL, yıllık ücretli izin 2972,59 TL, ücret alacağının 16617,50 TL alacağının kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili ve davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm ve davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında fazla mesai ücreti ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları ihtilaflıdır.

Somut uyuşmazlıkta tanık anlatımlarına göre sulama döneminde davacının fazla mesai yaptığı ve genel tatillerde çalıştığı sabittir. Hatta bu husus davalı tanığının birinci celsedeki beyanı ile de sabittir.

Dosya içerisinde bulunan bilirkişi raporunda da davacının sulama sezonu olarak kabul edilen Nisan ila Eylül döneminde tanık beyanlarının değerlendirilmesi neticesinde 06.00-18.00 saatleri arası 12 saatlik süreden 1.5 saatlik ara dinlenmenin tenzili ile günde 10.5 saat,haftada ise yasal çalışma süresini aşan 18 saatlik fazla çalışma yaptığı ve ulusal bayram günlerinde çalıştığı sabittir.

Mahkemece dosyadaki bilirkişi raporu doğrultusunda fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacağından karineye dayalı makul indirim (taktiri indirim) yapılarak kabulü gerekirken yazılı şekilde reddi hatalı olup kararın bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç: