Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/1839 K.2017/4814

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 1983 yılında sigortalı olarak işe başladığını, dava tarihinde geriye doğru kesintisiz olarak 10 yıl ekmek imalatı işinde çalıştığını, ancak müvekkilinin fiili hizmet süresi yönünden yaşlılık aylığına hak kazandığını, bu vesileyle yaşlılık aylığı bağlandığını, müvekkiline davalı tarafından emekli olurken ödenmesi gereken kıdem tazminatının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş yerinden kendi isteği ile ayrıldığını, kıdem tazminatı isteminin hukuken imkansız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemenin 08.05.2014 tarihli kararının, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine 7. Hukuk Dairesinin 02.07.2015 tarih, 2014/18581 Esas, 2015/13552 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ve yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Bozmadan sonra verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dava tarihinin 07.05.2012 olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında bozma sonrası bir tarih olan 04.11.2015 yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Mahkemece yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettiren davacı yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.800,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 180,00 TL. vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) Sonuç: