Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/18629 K.2020/15957

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait otel iş yerinde 22.02.2009-11.02.2014 tarihleri arasında aşçı olarak çalıştığını, iş akdine haklı neden olmaksızın son verildiğini ancak çalışmalarının karşılığı olan yasal haklarının ödenmediğini, çalıştığı süre boyunca haftada en az 3 gün fazla mesai yaptığını, normal mesaisinin 08:00-16:00 saatleri arasında olduğunu fazla mesai yaptığı günlerde çalışmasının saat 21:00'de sona erdiğini, işyerinde iş müfettişlerince yapılan inceleme neticesinde bazı çalışanların fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğinin tespit edildiğini,

bunun üzerine davacıya 4.400,00 TL tutarında ödeme yapılmış ise de bunun alacaklarının cüzi bir miktarını oluşturduğunu belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma ücreti alacaklarına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı def’inde bulunmuş, iş akdinin davacı işçi tarafından haksız şekilde feshedildiğini, davacının işyerinde üç vardiya sisteminde günlük 7,5 saat çalıştığını ve haftanın bir günü izin kullandığını, fazla mesai alacağının olmadığını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının fazla çalışma ücreti alacağı bulunup bulunmadığı hususunda uyuşmazlık mevcuttur.

6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesinin 1. fıkrası uyarınca “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.”

Somut olayda; davacı işçi dava dilekçesinde; davalı otel işyerinde aşçı olarak çalıştığını, normal mesaisinin 08:00- 16:00 saatleri arasında olduğunu ancak haftada en az 3 gün, bazen 4-5 gün fazla mesai yaptığını, bu günlerde mesainin saat 21:00'de sona erdiğini, iş müfettişlerince yapılan teftişler neticesinde bazı çalışanların fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğinin tespiti üzerine 4.400,00 TL tutarında fazla mesai ücreti ödenmiş ise de, alacağın tamamının ödenmediğini iddia etmiş, davalı vekili ise davacının işyerinde üç vardiya düzeninde günlük 7,5 saat çalıştığını, haftanın bir günü izin kullandığını,

fazla mesai alacağının olmadığını savunmuştur. Hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda; dosyaya sunulan haftalık çalışma programı çizelgelerinde davacının imzası bulunan ve haftalık 45 saatin aşılmadığı belirlenen dönemler dışlanarak, imzası bulunmayan ve çizelgelerde görülmeyen dönemler bakımından davacı tanık beyanlarına itibar edildiği belirtilerek;

davacının haftanın 3 günü 12:00-24:00 saatleri arasında 1,5 saat ara dinlenme ile günlük 10,5 saat, 3 gün için 31,5 saat, haftanın diğer 3 günü ise 16:00- 24:00 saatleri arası yarım saat ara dinlenme ile günlük 7,5 saat, 3 gün için 22,5 saat olmak üzere toplamda 54 saat çalışarak haftalık 9 saat fazla mesai yaptığının kabul edildiği açıklanmak ve iş müfettişinin teftiş raporuna göre ödendiği belirtilen tutar mahsup edilmek suretiyle hesaplama yapılmış ise de, davacının dava dilekçesindeki beyanı fazla çalışmalarının saat 21:00’e dek sürdüğü yönündedir.

Bununla birlikte dosya içeriğinde yer alan Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu müfettişlerince 14.01.2014-15.01.2014 tarihleri arasında yapılan incelemeye dair tutulan 21.01.2014 tarihli tutanakta; davacının görev yaptığı işyeri mutfak bölümünde 08:00-16:00 /16:00-24:00/24:00-08:00 saatleri arasında olmak üzere üç vardiya halinde çalışıldığı, 30 dakikalık yemek molası olduğu, mutfak şeflerinin gerektiğinde haftada bir gün saat 21:00’e dek çalışmalarını sürdürdükleri, diğer mutfak personelinin ise vardiya değişimleri dikkate alınarak iki haftada bir kere saat 21:00’e kadar çalıştıkları tespiti yer almaktadır.

Buna göre; 21.01.2014 tarihli tutanakta yer alan tespitlere dayanak tüm belgeler getirtilerek, dosyada yer alan diğer deliller birlikte değerlendirilmek ve davacının talebi bağlı kalınmak suretiyle davacının fazla çalışma ücret alacağı hakkında yeniden bir karar verilmesi gerekmekte olup, Mahkemece davacının dava dilekçesindeki talebini aşar şekilde yapılan hesaplamaya göre hüküm kurulması 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesinde öngörülen taleple bağlılık kuralına aykırı olup, kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

Sonuç: