Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/18648 K.2019/8247

Davacı, asıl ve birleşen davasında davalıların şirket müşterilerinden tahsil ettiği paraları şirket kayıtlarına geçirmedikleri iddiası ile zimmete geçirilen paraların tahsili için yapılan takiplere itirazın iptalini ve davalılar hakkında tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafca temyizi üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesinni 2014/116E-2014/9420 karar sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Yerel mahkeme, bozmaya uyarak yaptığı yargılama sırasında asıl dava ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde, birleşen dosya davalısı ...’ın adli yardım talepli temyiz dilekçesi sunduğu ve temyiz talebinin kabulüne karar verilmesini talep ederek harç yatırmaksızın temyiz nedenlerini belirttiği görülmüştür.

Adli yardımdan amaçlanan Türk yargı sistemine tabi olup, mali güçsüzlüğü nedeni ile yargılama sırasında gerekli harçlar dahil giderleri karşılayamayacak durumda olanların adil yargılanmalarını sağlamak için harçlar dahil giderlerden belli bir zaman muaf tutulmasıdır.

Bu amaç 334. maddenin gerekçesinde " Anayasada düzenlenen hak arama özgürlüğünün kullanılabilmesi ve adil yargılama hakkının unsurlarından olan, taraflar arasında silahların eşitliği ilkesinin hayata geçirilebilmesi için, gerekli yargılama giderlerini hiç veya sıkıntıya düşmeksizin ödeyemeyecek durumda bulunan kişilere, her türlü malî ve hukukî korunma taleplerinde kolaylık sağlanması, sosyal hukuk devleti ilkesinin gereklerindendir. Bu gereğin yerine getirilebilmesi ise adli yardım ile mümkün olacaktır. " şeklinde açıklanmıştır.

Kararı temyiz eden davalı ...’ın mahkemece adli yardım konusu değerlendirilmeden dosyanın dairemize gönderilmesi hatalıdır.