Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/18905 K.2020/15503

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait otelde 2000-2003 ve 2009-2013 yılları arasında çalıştığı, iş akdinin işverence haksız feshedildiği, fazla çalışma ve genel tatil çalışması yaptığı halde ücretinin ödenmediği iddiası ile kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe :

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, hükmü temyiz eden davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçilik alacaklarında uygulanması gereken faiz başlangıç tarihleri konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacının dava ve dilekçesindeki talepleri göz önüne alındığında davanın kısmi alacak davası biçiminde açıldığı konusunda bir tereddüt söz konusu değildir. Mahkemece hüküm altına alınan ihbar tazminatı, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarında faiz başlangıç tarihlerinin belirlenmesinde dava ve ıslah tarihi ayrımı yapılması gerekirken, söz konusu alacaklara dava tarihinden itibaren faiz işletilmiş olması hatalıdır. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/8. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç:

Temyiz konusu kararın hüküm fıkrasının 2-3-4. bentleri hükümden çıkartılarak yerine; “2-ihbar tazminatı talebinin KABULÜ ile 1.906,80 TL’nin 1.000,00 TL’sinin dava tarihinden itibaren, 906,80 TL’sinin ıslah tarihi olan 27/11/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,

3-Fazla çalışma alacağı talebinin KISMEN KABULÜ ile 8.230,12 TL’nin 2.000,00 TL’sinin dava tarihinden itibaren, 6.230,12 TL’sinin ıslah tarihi olan 27/11/2015 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,