Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/19386 K.2020/17108

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 29.03.2008-13.08.2015 tarihleri arasında davalıya ait otel işyerinde teknik servis elemanı olarak çalıştığını, yıllık ücretli izin haklarının kullandırılmaması, aldığı rapor nedeniyle gıyabında iş arkadaşlarının huzurunda hakaret içeren sözler sarfedildiği, yapmış olduğu fazla mesailerin karşılığı ücretinin ödenmediği gerekçeleri ile iş akdini haklı nedenle feshettiğini, 2010 yılı Kasım-Aralık ve 2011 yılı Ocak, şubat, Mart, Nisan, Kasım ve Aralık aylarında yaptığı fazla mesailerin karşılığının ödenmediğini, işveren tarafından müvekkiline sabah kahvaltısı ve öğle yemeği verildiğini servis ile gelip gittiğini iddia ederek, kıdem tazminatı ve fazla mesai ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının yıllık izinlerini kullanmasıyla ilgili işyerine herhangi bir başvurusunun bulunmadığını, yıllık izinlerin kullandırıldığını, davacının fazla çalışma yönündeki iddialarının gerçeği yansıtmadığını, fazla mesai ödemelerinin 2011 Ekim ayı bordrosuyla yapıldığını ve bu durumun Bölge Çalışma Müdürlüğü tarafından tespit edildiğini, davacının mesaiden arta kalan zamanlarında plajlarda mısır sattığını ve dondurma dükkanlarında çalıştığını, davacının raporlu olduğu dönemde çalıştığına ilişkin resimlerinin bulunduğunu, müdürün hakaret edici bir beyanda bulunmadığını, işe gelmeyen davacının iş yükünün diğer işçilere yansıtılması nedeniyle bu durumun müvekkilini ve çalışanlarını rahatsız ettiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda uyuşmazlık davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı ve ücretini alıp alamadığı noktasında toplanmaktadır. Davacı 2010 yılı Kasım, Aralık ve 2011 yılı Ocak, Şubat, Mart, Nisan, Kasım, Aralık aylarında yaptığı fazla mesailerin karşılığını almadığını iddia etmiş, davalı ise Ekim 2011 ayında Bölge Çalışma Müdürlüğünün raporu doğrultusunda fazla mesailerin ödendiğini savunmuştur.

Mahkemece herhangi bir delile, tanık beyanına dayanmayan günlük 1 saat, haftada 6 saat fazla mesai yapıldığı şeklinde belirleme ile hesap yapan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulmuştur. Bu şekilde fazla mesai hesabı afaki ve denetime uygun değildir. Bu nedenle davacı tanığı ...' in, "...Davacı sabah 08:00' den akşam 17:00' ye kadar çalışıyordu. 17:30 da servisler hareket ediyordu. Yaz kış aynı şekilde çalışılıyordu.

2009 yılından itibaren davalı iş yeri kışın oteli kapatmaya başladı. Otelin kapandığı dönemlerde sabah 08:00' den akşam 21:00' e kadar otelde tadilat yapıldığı için çalışıyorduk... Kış döneminden kastım 2,5 - 3 aylık bir dönemdi. Ayrıca tadilat dönemlerinde yaklaşık 1 ay kadar akşam 20:00 de gelip sabah saat 08:00 a kadar davacının nöbet tuttuğu zamanlar oldu.

Nöbet tuttuğu günlerde gündüz çalışması yapmadı..." şeklindeki beyanı, bu tanığın çalışma süresi ve dava dilekçesindeki iddia değerlendirilerek fazla mesai hesabı yapılması gerekirken afaki ve dayanaksız bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması hatalıdır.