Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/1951 K.2017/4214

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde 26.04.2005 -24.07.2012 tarihleri arasında davalı belediyeye ait taşeron firmalarda asfalt işinde işçi olarak çalıştığını, emeklilik nedeniyle iş sözleşmesini fesh ettiğini, bir kısım haklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile fazla mesai, hafta tatili, yıllık izin ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davacının davalı Belediye bünyesinde çalışması olmadığını, 4857 Sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince husumetin Belediyeye yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı şirket vekili ise, davacının davalı şirkette çalışırken emeklilik nedeniyle iş ilişkisinin sona erdiğini, alacağı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

Mahkemenin ilk kararı Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 2014/10694 E. 2014/18557 K. Ve 01.10.2014 tarihli ilamı ile, fazla çalışma alacağı ile ilgili olarak, fazla çalışma tahakkuku içeren bordro dönemlerinin hesaplamada dışlanması ile hafta tatili alacağında son bir yıl için hesap yapılmaması yönünde bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulup bilirkişiden ek rapor alınıp davacının birleşen davası da dikkate alınarak davanın kısmen kabülüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve bozma ilamına göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Bozma kararı doğrultusunda alınan ek bilirkişi raporunda bordrolarda fazla çalışma tahakkuku olan ayların gösterildiği ancak bu ayların hesaplamada dışlanmadığı anlaşılmıştır. Mahkemece bu husus gözden kaçırılıp rapora itibar edilmesi hatalıdır.

3- Vermiş olduğu bir hüküm Yargıtay tarafından bozulan ve Yargıtay'ın bu bozma kararına gerek iradi ve gerekse kanuni şekilde uymuş olan yerel mahkeme, bozma kararı doğrultusunda inceleme yapmak ve hüküm kurmak zorundadır. Mahkeme uyma kararını kaldırarak, direnme kararı veremeyeceği gibi, hükmünün bozma kararının kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan bölümleri hakkında da yeni bir hüküm kuramaz.

Bozmaya uyulmakla bozma lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak doğmuş olur. Hükmün bir kısmının bozma kapsamı dışında bırakılmasının amacı bu kısımların doğru olduğunu belirlemek, bozmanın sınırlarını çizmek ve bu şekilde usulü kazanılmış hakları oluşturup, korumaktır. Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usulü kazanılmış hak oluşturur.

Somut uyuşmazlıkta, bozma öncesi 1854,75 TL fazla çalışma alacağına hükmedilmişken bozma sonrası 1938,73 TL ye hükmedilerek davalılar lehine oluşan usulü kazanılmış hakkın ihlal edilmesi hatalıdır.

4- Bozma kararı öncesi Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda hafta tatili alacağı 24/07/2011- 24/07/2012 tarihleri için hesaplanmıştır.

Bozma ilamında yukarıda açıklandığı üzere son yıl için hesap yapılmaması gerektiği belirtilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası alınan ek raporda hesaplama süresi 20/09/2007-24/07/2011 tarihleri olup bu sürelere uyulmaması usulü kazanılmış hakkın ihlalidir.

Öte yandan bozma öncesi 1437,13 TL hafta tatili ücretine hükmedilmişken bozma sonrası asıl ve birleşen davada toplam 2.837,13 TL ye hükmedilmesi de usulü kazanılmış hakkın ihlali olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: