Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/1954 K.2017/4637

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı tarafça iş akdinin kanuna ve de usule aykırı olarak son verildiğini, maaşından ve priminden 2012 yılının Ocak ayında 872,52 TL'lik aynı yılın Şubat ayında ise 2.283,69 TL'lik ve son olarak da aynı yılın Mart ayında 1.087,79 TL haksız ve nedensiz kesintiler yapıldığını, davalı tarafça yine fazla mesai ücreti ödenmediği, sosyal haklardan kaynaklı, dini ve resmi bayram ücretlerinin davacıya ödenmediği,

çalıştırıldığı bayram ücretlerinden mahrum bırakıldığını, iş yerinde uzman servis danışmanı olarak görev yaptığını, ayrıca atölye kaporta boya işinde ve diğer servis işlerinde çalıştırıldığını, üç kişinin yapacağı işi tek başına yaptığını, maaş dışında herhangi bir ek ödeme yapılmadığını,işin gereği satmış olduğu yedek parçalara, aksesuarlara ilişkin ek primlerinin ödenmediğini, çalışmış olduğu dönemlere ait toplam 48 günlük yıllık izni olduğunu, bu izinlerin kendisine kullanıldırılmadığı gibi bedelinin de ödenmediğini, iddia ederek,

fazlaya ilişkin hakların saklı kalmak kaydıyla, 16.156,00 TL'lik kıdem tazminatı, 2.500,00 TL”lik fazla mesai ücreti, 100,00 TL’lik tatil ücreti , 2.000,00 TL’lik Yıllık izin ücreti , maaşlardan yapılan haksız kesinti tutarı 4.244,00 TL olmak üzere toplam 25.000,00 TL alacağın ,kıdem tazminatı yönünden iş akdinin sona erdiği tarihten itibaren bankalarca uygulanan en yüksek mevduat faizi ile birlikte, diğer alacaklar için ise yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini, talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, davacının tüm iddia ve taleplerini kabul etmediklerini, ücret alacaklarına ilişkin zaman aşımı itirazlarının olduğunu, davacının kendi iradesi ile iş yerinden ayrıldığını, davacının hak ettiği tüm prim, fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil, ve bayram tatillerinin ödemelerinin yapıldığını, satmış olduğu ürünler karşılığında primlerinin ödendiğini, davacının iddialarını somut olarak ispat etmesi gerektiğini, davacının davasında haksız ve kötü niyetli olduğunu, herhangi bir alacağının olmadığını savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci;

Mahkemece; yapılan yargılama, bozma ilamı ve bozma ilamından sonra alınan bilirkişi raporu nazara alındığında davacının primlerinin düzenli ödendiği ve prim ödemelerinin fazla çalışma alacağını karşıladığı fazla mesai ücret alacağı bulunmadığı kabul edilmiş olmakla birlikte; tanık beyanları ile ispatlanan ulusal bayram genel tatil ücret alacağı Yargıtay uygulamaları gereği yüzde otuz (%30) takdiri indirim yapılarak hüküm altına alınmış, kullandırıldığı ya da karşılığı ödendiği ispatlanmayan izin ücreti ve ücret alacağı da kabul edilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir

E) Gerekçe

1-Dava tarihinin 02/08/2012 olmasına rağmen gerekçeli kararda 28/11/2015 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

2-Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3-Davalı vekili davacının kullanmadığı ücretli izin karşılığı olarak son bordroda (Temmuz 2012) 4.000 TL ödediklerini savunmuş, hükme dayanak bilirkişi raporunda 4.000 TL’lik bu ödemenin belgesi olmadığından hesaplamadan mahsup edilmediği belirtilmiş, mahkemece rapora itibarla hüküm kurulmuştur.

Dosyadaki belgeler incelendiğinde,davacının hizmet akdinin 06.07.2012 tarihinde sona erdiği işverenin fesihten sonra düzenlenen Temmuz 2012 dönemine ilişkin maaş bordrosunda 4.000TL ek ödemenin yapıldığı görülmektedir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde ,davacının bakiye 48 günlük ücret karşılığı brüt 4.000 TL’nin ödendiğini belirtmiş ve dosyada mahkemece istenen içerik kayıtlarında 4.000 TL’ lik bordro örneğininde bulunduğu anlaşılmıştır.

Davalı vekilinin izne yönelik savunmaları süresinde olup işyeri kayıtları mahkemenin isteği üzerine cevaptan da önce dosya içerisine girmiştir. Kaldıki ödeme belgelerinin savunmanın genişletilmesi yasağına tabi olmadan yargılamanın her aşamasında sunulabileceği,hem dairemiz hem de Hukuk Genel Kurulu’nun yerleşik uygulaması olup Temmuz 2012 bordrosunun değerlendirilmemesi hatalıdır.

Yapılacak iş Temmuz 2012 bordrosunda görülen brüt 4.000 TL ödemeyi davacıdan sorularak değerlendirmektir.

Davacı ödemeyi inkar edecek olursa bu husus teyit için gerekirse banka hesaplarındanda kontrol edilmelidir.

F) Sonuç: