Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/20224 K.2017/7302

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı bankanın...Şubesinde güvenlik görevlisi olarak her gün sabah 08.30-20.30/21.00 saatlerine kadar çalıştığını, davalı bankanın öğlenleri de açık olduğundan davacının zorunlu olarak kesintisiz şekilde 12 saat hizmet gördüğünü, işten ayrılırken fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek fazla çalışma alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının dava tarihinden geriye doğru 5 yıldan önceki döneme isabet eden taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının müvekkilini ibra ettiğini, davacı ile banka arasındaki hizmet sözleşmesinin 2.maddesinde "İş kanunu gereği aylık belirgin bir ücret olup, hafta tatili, ulusal bayram, genel tatil günleri ve fazla çalışma ücretlerini de kapsar" denildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yargılama Süreci ve Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemenin ilk kararı dairemizin 2012/32279 Esas, 2014/29021 Karar sayılı ilamı ile özetle ve sonuç olarak “ 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla çalışma alacağı, dosya işçerisinde yer alan iş yeri açılış kapanış kayıtlarının sadece bazı ayları dikkate alınarak hesaplanmışsa da iş yeri açılış kapanış saatleri ile ilgili kayıtlar dosya içerisinde mevcut olup bu kayıtlar tek tek irdelenerek davacının haftalık çalışma süresi ve varsa fazla çalışma alacağının hesaplanmasının düşünülmemesi hatalıdır.

3-Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ara dinlenme süresi 1,5 saat olarak alınıp fazla çalışma alacağı hesaplanmışsa da davalı tanığı olarak dinlenen şube müdürü Mustafa Yaşaroğlu'nun “ öğlen arasını yemek yeme olarak 15 dakika ayırarak değerlendirir o sırada güvenlik hususuna da hijyen ekibimiz bakardı, yanlış hatırlamıyorsam 2006 yılı öncesinde banka şubeleri kapalı olduğundan davacı eğer o tarihe çalışıyor ise öğle tatilini yapıyor olması gerekir” şeklinde beyanda bulunduğundan çalışma süresinin hesaplanmasında bu beyanın dikkate alınmaması hatalıdır.

4- Haftalık çalışma süresi en fazla 11 saat hesaplanabileceğinden haftalık 11 saat üzerinden fazla çalışma ücreti hesaplanacaktır." şeklindeki görüş esas alınarak hazırlanan bilirkişi raporuna itibar edilmesi ve davacı işçinin aylık ücreti içinde fazla çalışmalarının ödendiğinin öngörülmesi nedeniyle de yıllık 270 saatlik çalışmanın fazla çalışma hesabından düşülmemesi hatalıdır.

Dosya içeriğine göre davacının fazla çalışma alacağı iş yeri kayıtlarına göre hesaplandığından yukarıdaki ilke uyarınca takdiri indirim yapılamayacağının gözardı edilerek fazla çalışma alacağından takdiri indirim yapılması isabetsizdir.

5-Somut olayda, davalı süresinde zaman aşımı definde bulunmuş ve hükme esas alınan bilirkişi raporunda da zamanaşımı defi dikkate alınarak 31.1.2005-31.1.2010 arası dönem için fazla çalışma alacağı hesaplanmışsa da dava tarihi 16.03.2010 olup dava tarihinden geriye doğru 5 yıllık süre olan 16.3.2010-16.3.2005 arası dönem için hesaplama yapılması gerekirken iş akdinin fesih tarihinden itibaren 5 yıllık sürenin dikkate alınması da hatalıdır."gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak rapor alınmış ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının fazla mesai hesap edilen dönemde, 29.05.2006-12.06.2006 ve 11.01.2010-28.01.2010 arasında izinli olduğu halde bu süre için fazla mesai ücreti hesaplandığı anlaşılmaktadır, rapor bu konuda denetime elverişli değildir.İzin sürelerinin dışlanması gerekmektedir.

3-Bozma ilamına uyulmasına rağmen ve hesaplamaların kayda dayanmasına rağmen fazla çalışma ücretinden taktiri indirim yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: