KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2017/20792 E., 2018/1020 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Ocak 2018
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
....
DAVA
Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1-Mahkemece karar başlığında dava tarihinin 13.06.2013 yerine 27.04.2016 tarihi olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir hata kabul edilmiştir.
2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
3-Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; dava ''kısmen kabul'' edildiği halde ''kabul'' kararı verilmesi ve buna bağlı olarak vekil ile temsil edilen davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi, yargılama giderlerinin kabul-redde göre oranlanmaması, ayrıca yargılama giderlerine harcın dahil edilerek yargılama giderinin belirlenmesi hatalı olup, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
Sonuç:
- Hüküm fıkrasındaki “Davanın kabulüne” sözcüklerinin çıkartılarak, yerine “Davanın kısmen kabulüne” sözcüklerinin yazılmasına,
- Hüküm fıkrasının davacı vekâlet ücretine ilişkin paragrafından sonra gelmek üzere;
“Davalı vekille temsil edildiğinden reddedilen miktar üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT.sine göre belirlenen 1.800,00 TL. vekâlet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine,” paragrafının eklenmesine,
-Hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin paragrafının çıkarılarak yerine;
....
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2017/20792, K. 2018/1020, 23 Ocak 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama