Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/21062 K.2017/8521

Dava

Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bakanlığa ait hastanede en son davalı şirket olmak üzere değişen alt işverenler nezdinde 05/08/1999-28/02/2013 tarihleri arasında çalıştığını, emekli olarak işten ayrıldığını, yıllık izinlerini kullanmadığını, fazla mesai yaptığını, milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, işçilik alacaklarının ödenmediğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, hafta tatili ücreti, fazla mesai ve genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalıların Cevabının Özeti:

Davalı ... Tem. San. Tic. Ltd. Şti. vekili; açılmış olan davada şirketin işveren sıfatı bulunmadığı için taraf sıfatının söz konusu olmadığını, husumet yokluğu nedeniyle davanın reddi gerektiği, işçi ücret alacaklarının zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı T.C. Sağlık Bakanlığı vekili; davacı ile akdedilmiş bir sözleşmenin olmadığını, davacının hizmeti üstlenen diğer davalı şirketin bünyesinde iş akdine dayalı olarak çalıştığını, husumet yokluğu nedeniyle davanın reddi gerektiğini, davalı firma ile imzalanan sözleşmenin ilgili maddelerinde her türlü işçilik alacaklarından davalı diğer firmanın sorumlu olduğunun kararlaştırıldığını, zamanaşımının dikkate alınması gerektiğini, işten kendi isteğiyle ayrılan davacının kıdem ve ihbar tazminatı isteme hakkının olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece verilen ilk kararı davalılar tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesi'nin 09/11/2015 tarih ve 2014/21126 E., 2015/21868 K. sayılı ilamı ile özetle;

"....davacı 28/02/2013 tarihinde davalı şirket işyerinde "Kod 18" yani "işin sona ermesi" kodu ile çıkışı yapıldıktan sonra 04/03/2013 tarihinde tahsis talebinde bulunmuştur. Yazılı bir fesih bildirimi de bulunmamaktadır. Hal böyle olunca iş sözleşmesini emeklilik nedeni ile feshettiği gerçeği karşısında ihbar tazminatı talebinin reddi yerine kabulü hatalı olmuştur.... Davacının yıllık izin ücretine yasal faiz yerine en yüksek banka mevduat faizi işletilmesi doğru olmamıştır" gerekçesiyle bozulmuştur.

Bozma kararı sonrası mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Davalı Kamu Hastaneleri Kurumu vekilinin kararı temyizinden sonra sunduğu dilekçe ile temyiz isteminden feragat ettiği anlaşıldığından bu davalının temyiz isteminin, 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/1. maddesi ve 1086 sayılı HUMK'nun 432/1. maddesi yollamasıyla 426/İ maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Davalıların ünvanlarının gerekçeli karar başlığında eksik ve hatalı yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilerek bozma nedeni yapılmamıştır.

3-Davalı ... Tem. San. Tic. Ltd. Şti.'nin temyizi yönünden;

a-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Tem. San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

b-Mahkemece ilk kararda net rakamlar üzerinden hüküm kurulması karşısında bu durum davalı ... Tem. San. Tic. Ltd. Şti. lehine usuli kazanılmış hak teşkil etmiştir. Bu nedenle bozma sonrası verilen kararda yıllık izin ücreti alacağının net karşılığı olan 4.897,37 TL'ye hükmedilmesi gerekirken bu alacağın brüt tutar üzerinden hüküm altına alınması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.