Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/21381 K.2017/10300

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı firmada 03.07.2007-14.09.2012 tarihleri arasında satın alma uzmanı olarak çalıştığını, haftada 6 gün 24:00-13:00/14:00 saatleri arası günde en az 13-14 saat resmi ve dini bayramlar dahil çalıştığını, iş akdinin 14.09.2012 tarihinde sonlandığını ileri sürerek, fazla mesai ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın yerinde olmadığını, alacakların zamanaşımına uğradığını, yıllık 270 saat fazla çalışmanın ücrete dahil olduğunu, satın alma uzmanı olarak çalışan davacının satış sektöründe prim usulü ile çalıştığını, yüksek miktarda performans primi aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C)Yargılama Süreci ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının fazla mesai ve genel tatil alacaklarının ödendiğinin işveren tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemenin ilk kararı, Dairemizin 17.03.2016 tarihli 2014/34693 Esas, 2016/6506 Karar sayılı ilamı ile "...fazla mesai ve genel tatil çalışmalarında % 30 oranında takdiri indirim yapıldığı belirtilmesine karşın anılan alacak kalemlerinde indirim uygulanmaksızın hüküm kurulması ve hükmedilen miktarların “net” mi yoksa “brüt” mü olduğunun hüküm fıkrasında belirtilmemesinin hükmün infazında tereddüt yaratacağının düşünülmemesinin hatalı olduğu.." gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkeme bozma ilamına uyma kararı vermiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının fazla mesai ve genel tatil alacaklarının ödendiğinin işveren tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece bozma ilamına uyma kararı verilmiş ise de hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre fazla çalışma ücretinin %30 takdiri indirim uygulandığında 26.874,40 TL olduğu anlaşılmasına karşın; mahkemece takdiri indirim yapıldığında 24.774,40 TL fazla çalışma ücretine hükmedilmesi hatalı olup bozma nedeni ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün H.M.K. nun geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının birinci bendinin birinci paragrafında yer alan "21.774,40 " rakamının çıkarılarak yerine " 23.874,40" rakamının,

Hüküm fıkrasının kabul oranına göre belirlenen yargılama harç giderine ilişkin ikinci bendinin tamamen çıkarılarak yerine;

"2-Harçlar kanunu uyarınca alınması gereken 2.059,93 TL. karar-ilam harcından, peşin alınan 733,40 TL. harcın mahsubu ile bakiye 1.326,53 TL. karar-ilam harcının davalıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına" bendinin,

Hüküm fıkrasının kabul oranına göre belirlenen yargılama harç giderine ilişkin üçüncü bendinin tamamen çıkarılarak yerine;

"3-Davacı tarafından yatırılan 733,40 TL. harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine," bendinin,

Hüküm fıkrasının kabul oranına göre belirlenen yargılama giderine ilişkin dördüncü bendinin tamamen çıkarılarak yerine;

"4-Davacı tarafından yapılan 381,95 TL. Yargılama giderinden, kabul-ret oranına göre hesaplanan 266,92 TL. masrafın davalıdan alınarak davacıya verilmesine," bendinin,