Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/21644 K.2017/10217

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin yönetim değişikliği gerekçesiyle feshedildiğini ileri sürerek 2002 yılı performans primi ile fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının üst düzey yönetici olduğunu, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışmadığını, 2002 yılında genel müdürün davacı için performans puanlaması yapmadığını, 20.01.2003 tarihinde de performans primi uygulamasının kaldırıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının hak ediş tarihi itibariyle performans priminin uygulanmasının bulunması nedeniyle performans prim alacağına hak kazandığı, davacının yönetici olması nedeniyle fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ile bayram ve resmi tatil ücreti alacakları olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafça temyizi üzerine Dairemizin 2010/11386 Esas 2012/20330 Karar ve 11.06.2012 tarihli ilamı ile prim alacağının talebe göre belirlenmesi gerektiği, davacının değişik görevlerde bulunması dikkate alınarak üst düzey konumda olmadığı zamanlar için fazla çalışma talebinin değerlendirilmesi gerektiği yine üst düzey olup olmadığına bakılmaksızın genel tatil ve hafta tatili talebinin değerlendirilmesi gerektiği gerekçesi ile karar bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyulup ek rapor alınarak prim alacağı yanında fazla mesai, hafta tatili ile bayram ve resmi tatil ücreti alacakları kısmen hüküm altına alınmıştır.

Bu kararı davalı taraf temyiz etmiş ve Dairemizin 2016/20635 E. 2016/14792K. ve 20/06/2016 tarihli ilamı ile "Somut uyuşmazlıkta fazla çalışma ücreti hesaplanırken iş sözleşmesindeki hüküm nedeniyle yıllık 270 saatlik sürenin tüm hesap döneminde dikkate alınması yerine sadece iş sözleşmesinin yapıldığı yıl için dikkate alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir" gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak alınan ek rapor sonrası davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dairemizce yapılan 2016/20635 E. 2016/14792K. ve 20/06/2016 tarihli bozma ilamında taraflar arasında 2003 yılında yapılan iş sözleşmesinin gözden kaçırıldığı ve 2002 tarihli iş sözleşmesi hükümleri de geriye yürümeyeceğinden "tüm hesap dönemi"ne yönelik ibarenin maddi hataya dayalı olduğu dikkate alındığında, taraflar arasında 2002 yılında yapılan sözleşmedeki fazla çalışmanın ücrete dahil olduğuna yönelik hükmün sözleşme tarihinden itibaren dikkate alınması ve yeni yapılan sözleşmeye kadar geçerli olacağı gözetilerek sonuca gidilmelidir.

Öte yandan davacı tarafın bozma ilamında maddi hata olduğuna yönelik talebinin değerlendirilme mercii mahkeme olmayıp, Dairemiz'dir. Bu nedenle davacı vekilinin talebi üzerine dosyanın incelenmek üzere Dairemize gönderilmemesi de hatalıdır.

F) Sonuç: