Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/23501 K.2017/13392

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalıya ait işyerinde kapıcı görevlisi olarak aylık 750,00 TL ücret ile çalıştığını, 10.05.2011 tarihinde hem evden hem de işyerinden çıkarıldığını, iş sözleşmesinin feshinin haksız olduğunu ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti ve aile yardımı alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdi feshedildikten sonra kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının kendisine 05.10.2011 tarihli posta dekontu ile adresine toplam 5.301,00 TL gönderildiğini, davacının bu bedeli almaktan imtina ettiğini, yine 25.11.2011 tarihinde makbuzla tekrar konutta teslim için paranın davacı adresine gönderildiğini, davacının ise bu miktarı aldığını, 25.11.2011 tarihli makbuzla davacının kıdem ve ihbar tazminatının ödendiğini, bu nedenle de davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemenin 16.10.2014 tarihli kararının, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 07.04.2016 tarihli ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ve yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Bozmadan sonra verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece, dava açılmadan önce 25.11.2011 tarihinde ödenen kıdem tazminatı alacağı hakkında “…talebin reddine…” şeklinde hüküm kurulması gerekirken, “…karar verilmesine yer olmadığına...” şeklinde hüküm kurulması ve yargılama sırasında kendisini vekil ile temsil ettiren davalı yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.