Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/23774 K.2017/14289

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde çalışırken fazla çalışma alacağının ödenmemesi ve işverenin gönderdiği ihtarname ile notbook'un zarar görmesinden kendisinin sorumluluğu bulunduğundan bahisle rencide edilmesi üzerine kendisi tarafından haklı olarak feshedildiğinden bahisle kıdem tazminatı, ücret, prim alacağı ve fazla mesai alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının istifa etmek suretiyle işten ayrıldığını, bu nedenle kıdem tazminatına hak kazanamadığını, tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davacının istifa ettiği gerekçesiyle işten ayrıldığından kıdem tazminatına hak kazanmadığı, bayram ve genel tatil ücretlerinin bordrolarda usulüne uygun tahakkukları yapılarak ödendiği anlaşıldığından bayram ve genel tatil ücret alacağına hak kazanmadığı, davacının çalıştığı sürede işyerinden taksitli avans aldığı ödenen paranın da maaş ve priminden kesilmekle ücret ve prim alacağının olmadığını, fazla mesai alacağının ise hizmet akdinde ücrete dahil olduğu bu durumda hesaplanan fazla mesainin yıllık 270 saatlik fazla mesai içinde kaldığından fazla mesai alacağının olmadığı belirtilerek davanın tümden reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkeme tarafından verilen 04.11.2014 tarih ve 2013/185 E., 2014/585 K. sayılı “Davanın tüm yönleri ile reddine,”şeklinde verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, karar Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 2015/1593 E. 2016/9566 K. sayılı ilamının 1 numaralı bendinde, “Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine” yer verilmiş,

2 numaralı bendinde ise davacı ile davalı arasında yapılan sözleşmede fazla mesainin ücret içerisinde olduğunun kabul edildiği, davacının bordrolarda tahakkuk bulunmayan aylarda yapılan fazla çalışmalarının tüm deliller değerlendirilerek belirlenip 270 saat mahsup edilerek çıkacak sonuca göre karar vermek gerektiği gerekçesine yer verilerek bozulmuştur.

Mahkeme tarafından Yargıtay bozma ilamına uyularak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta bozma ilamı sonrası verilen hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda tanık anlatımlarına göre fazla mesai süresi hesaplanmış olup bilirkişi raporunda “haftanın 3 günü saat 10, akşam 19 arası 9 saat mesai yapıldığı, 1 saat yemek ve çay molası olarak düşüldüğünde buna göre günde 8 saat üzerinden hesaplanması gerekirken 7 saat çalışıldığının esas alınması hatalı olup esasa etkilidir.

Sonuç olarak haftanın 3 günü 8 saat, haftanın 3 günü 9 saat çalışıldığında davacı toplamda 51 saat haftalık çalışma yapacağından ve fazla çalışması 270 saati aşacağından bilirkişi raporunda yanlış hesaplama yapılmıştır.

Bu durumda hüküm gerekçesinde bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olduğu davacının raporda belirtildiği şekilde fazla mesaiye hak kazanmadığı yazılı ise de yukarıda belirtildiği şekilde davacının toplamda 51 saat haftalık çalışması olduğu halde 48 saat haftalık çalışması olduğu kabul edilerek alınan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalıdır.