Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/24239 K.2018/2142

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili müveklilinin 25.05.2007 tarihinde yaklaşık bir sene çalıştıktan sonra işten çıkarıldığını, ardından 06.08.2010-30.07.2012 tarihleri arasında, davalı nezdinde "Beton Pompa Operatörü" olarak çalıştığını, davacının fazla mesai ve diğer alacaklarını talep etmesi bu durumun düzeltilmesini istemesi üzerine davalı işveren tarafından iş akdine haksız olarak son verildiğini, feshe bağlı alacaklar ile bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini, bu nedenle fazlaya ilişkin haklar saklı tutulmak kaydıyla, kıdem, ihbar tazminatı ile fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, hafta tatili, ücret alacaklarının faizi ile birlikte, davalıdan tahsiline karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının tüm taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının devamsızlık yapması üzerine 04.08.2012 tarihinde iş akdine son verildiğini, davanın haksız ve yersiz olduğunu, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Kıdem tazminatı faiz başlangıcının fesih tarihi olan 30.07.2012 yerine 06.08.2010 olarak yazılması hatalıdır.

3- Hakedilen kıdem tazminatının ne 5.968,97 TL yerine 5.698,97 TL olarak hüküm altına alınması hatalıdır.

4- Mahkemece takdiri delil niteliğindeki tanık beyanlarıyla kanıtlanan fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili alacaklarından "karineye dayalı makul indirim" (takdiri indirim) yapılması yerinde ise de indirimin hakediş yerine talepten yapılması hatalıdır. İndirim hakedişten yapılarak, talep dikkate alınarak karar verilmelidir.

F) Sonuç: