Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/24269 K.2017/15162

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 15/05/2014 - 06/02/2015 tarihleri arasında davalı işyerinde Eczane Kanalı Satış Müdürü olarak çalıştığını, iş akdinin davalı işverence sözlü olarak feshedildiğini ve müvekkiline fesih tarihinde 6 günlük maaş bordrosunun çıkartılarak bir suret verildiğini ancak daha sonra davalı işveren tarafından müvekkili hakkında işe gelmediğine dair tutanaklar tutulduğunu ileri sürerek, feshin geçersizliğine, müvekkilinin işe iadesine ve yasal sonuçlara hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdinin davacının iddiası gibi 06/02/2015 tarihinde değil davacının 09/02/2015 tarihi itibariyle izin almaksızın ve haklı bir sebebe dayanmaksızın iş akdinin fesih tarihi olan 16/02/2015 tarihine kadar devamsızlık yapması nedeniyle, 16/02/2015 tarihinde Beyoğlu 17. Noterliğinin 02680 yevmiye numaralı ihtarnamesi ile İş Kanunu’nun 25/II-g maddesince devamsızlık nedeniyle haklı nedenle feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacı tarafından her ne kadar iş akdinin işveren tarafından 06/02/2015 tarihinde sözlü olarak feshedildiği iddia edilmiş ise de; buna ilişkin herhangi bir yazılı belge veya iddiayı destekler mahiyette ve davalının devamsızlığa ilişkin delillerini ve tanık beyanlarını bertaraf eder şekilde başka bir delile rastlanmadığı yine davacı taraf tanık beyanlarında da davacının iddiasını destekler ve davalının haklı feshe ilişkin savunmasını bertaraf eder şekilde bir anlatım bulunmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/2 maddesi uyarınca “feshin geçerli bir sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir”. İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu, daha sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli (veya haklı) olduğunu kanıtlayacaktır. Dairemizin kararlılık kazanan uygulaması bu yöndedir. (04.04.2008 gün ve 2007/29752 Esas, 2008/7448 Karar sayılı ilamımız).

Somut uyuşmazlıkta, davacı taraf, iş akdinin davalı tarafından sözlü olarak 06/02/2015 tarihinde feshedildiğini ileri sürmüş; davalı taraf ise, davacının iş akdinin 09/02/2015 ila 13/02/2015 tarihleri arasında devamsızlık yapması nedeniyle, 16/02/2015 tarihinde 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II-g maddesi uyarınca feshedildiğini savunmuştur.

Dosya içinde yer alan, 10/02/2015 tarihli ve davacı tarafından davalı tarafa gönderilen noter ihtarnamesinde, davacı taraf, davalı işverenden 06/02/2015 tarihinde kendisine imzalatılan evraklar ile alacaklarının ödenmesini istemiştir. Yine davacıya, davalı işveren tarafından tahsis edilen araç, cep telefonu ve bilgisayar gibi çalışma araç ve gereçlerinin de devamsızlık tutanaklarından önce davalı işveren tarafından davacıdan geri alındığı tanık ifadelerinden anlaşılmaktadır.

Bundan başka, davacı taraf 06/02/2015 tarihinde iş akdi feshedilip kendisine 6 günlük maaş bordrosu düzenlenip verildiğini ileri sürmüş ve 6 günlük Şubat ayı bordrosunu dosyaya ibraz etmiş, dairemizin geri çevirme kararı sonrası davacının ibraz ettiği bu bordronun davalı işverene ait olduğu anlaşılmıştır. Saptanan bu olgular birlikte gözetildiğinde, davacının iş akdinin, işverenin savunmasının aksine devamsızlık tutanaklarından önce sona erdiği kuşkusuzdur.

Bu durumda, ispat yükü kendisinde olan davalı işveren davacı işçinin iş sözleşmesini geçerli veya haklı nedenle feshettiğini kanıtlayamamıştır. Mahkemece davacı tarafın, iş akdini sözlü olarak feshedildiğini kanıtlayamadığı ve davalı tarafın savunmasının aksini ispatlayamadığı şeklindeki değerlendirme ile davanın reddine karar verilmesi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca, Dairemizce hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.