Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/25178 K.2019/86

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1- Gerekçeli karar başlığında dava tarihinin 04.01.2012 yerine 04.01.2017 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle Mahkemece bozma kararına konu edilen davalı şirketin “670 sayılı KHK.nın 5. Maddesi uyarınca faaliyetinin sona erdirildiği anlaşıldığından, dava hakkında 675 sayılı KHK’nın 16. maddesi kapsamında olup, olmadığına ilişkin “ araştırma bozması sonrası Mahkemece yapılan değerlendirme üzerine davalı şirketin KHK. kapsamında olmadığı gerekçesi ile verilen direnme kararının yerinde olduğunun anlaşılmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3- Davacının kıdeminin 5 yıl 11 ay 3 gün olup, yıllık ücretli izin hakkının toplam 14 x 5 = 70 gün olup, davacının çalıştığı süre boyunca 90 gün ücretli izin kullandığının ve buna göre kullandırılmayan ücretli izin hakkının bulunmadığının anlaşılmasına göre yıllık ücretli izin alacağı talebinin reddi gerekirken mahkemece hatalı değerlendirme ile bakiye 3 gün ücretli izin karşılığı 102,40 TL. izin ücretine hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.