Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/25281 K.2018/13534

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalılara ait pastanede 24.10.2011-26.09.2014 tarihleri arasında çalıştığını, işyerinin diğer davalıya devredilirken ... bildiriminde bir işverenden çıkış yapılıp diğer işverence başlatıldığını ve devralan işverence 26.09.2014 tarihinde açıklama yapılmadan feshedildiğini, son brüt ücretinin 1.678,57 TL olduğunu iddia ederek; kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı ...Ş. vekili; diğer davalı ile aralarında işyeri devri ilişkisi olmadığını, davacının iş sözleşmesinin diğer davalı tarafından sonlandırıldığını, davacının iş sözleşmesini önce şifahen bildirerek akabinde 25.09.2014 tarihli ihtarname keşide etmek suretiyle kendi iradesiyle feshettiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... ... A.Ş. vekili; davacının aylık ücretinin sözleşmede belirlendiği üzere net 1.000 TL olduğunu, ihbar tazminatından son işverenin sorumlu olduğunu, tüm işçilik alacaklarının banka aracılığıyla ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalılar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Gerekçeli kararda dava tarihinin 18/11/2014 yerine 16/01/2017 olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

2-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Davada iki davalı olmasına rağmen, sadece bir davalı varmış gibi “davalıdan” şeklinde hüküm kurulması hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK.nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

F)Sonuç: