Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/25553 K.2018/11649

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur. ... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle, davacının davalı ...Ş. nezdinde 01/12/1982-11/01/2016 tarihleri arasında çalıştığını, davacının brüt ücretinin 6.400,00 TL olduğunu, davacının çalıştığı süre içerisinde, iş akdinin ne haklı ne de geçerli sebeple feshine sebep olabilecek herhangi bir davranışı olmadığını, işverenin davacının iş akdini keyfi bir şekilde sonlandırdığını, fesih sebebinin açık ve kesin olarak belirtilmediğini ve yazılı olarak yapılmadığını, davalının feshin son çare olması ilkesini de alenen ihlal ettiğini iddia ederek; davacının aynı işe, aynı görev tanımı ve unvanı ile özlük haklarında herhangi bir değişiklik olmaksızın iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının en son satın alma ithalat departman yöneticisi olarak çalıştığını, davacının iş akdinin fesih gerekçesinin işçinin işverenin bir başka işçisine sataşması olduğunu, ancak davacının kıdemi ve işverenin iyi niyeti çerçevesinde hakkında uygulanan yaptırımın hafifletilerek iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğini, davacının çalışma arkadaşına küfür ettiğini, ağır küfür karşısında, haklı nedenle fesih şartlarının oluştuğunu ve bu nedenle olayda feshin son çare olması ilkesinin uygulama olanağı kalmadığını, davacının eyleminin gerçek anlamda bir sataşma niteliğinde olduğunu ve işveren bakımından iş ilişkisinin devamının imkansız hale geldiğini, savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak; “...davalı haklı nedenle fesih savunmasında bulunmasına karşın savunma ile çelişecek şekilde işten ayrılış nedenini kuruma kod 4 "Belirsiz süreli iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı sebep bildirilmeden feshi" olarak bildirilmesi karşında ve Fesih bildiriminde iş akdini 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17. 18. Maddeleri uyarınca geçerli sebeple feshettiğini davacıya bildirmesine rağmen davacı işçinin İş Kanunun 19/2 maddesine aykırı olarak savunması alınmadan iş akdinin feshedildiğinin tespiti karşısında iş akdinin feshinin geçersizliğine karar verilerek”, davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine bölge adliye mahkemesi özetle ve sonuç olarak; “.. davalı işveren vekili her ne kadar cevap dilekçesinde davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini savunmuş ise de, davalı işverenlik yetkilisi imzalı yazılı fesih bildiriminde davacının iş akdinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17. ve 18. maddeleri uyarınca tüm yasal hakları ödenmek üzere geçerli nedenle feshedildiğinin belirtildiği ve davalı işverence işten ayrılış bildirgesinde de feshin "Belirsiz süreli iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı sebep bildirilmeden feshi" olarak belirtildiği dikkate alındığında, davalı işverenin davacı işçinin iş akdini 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca feshettiği ortadadır.

İşçinin davranışlarından dolayı iş akdinin geçerli nedene dayalı olarak feshedilebilmesi için fesih öncesinde savunmasının alınması gereklidir. İşçinin savunmasının alınmaması başlı başına feshin geçersizliği sonucunu doğuracaktır.Somut olayda fesih öncesinde davacının savunmasının alınmadığı anlaşıldığından ilk derece mahkemesinin davanın kabulüne karar vermesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davalı tarafın istinaf başvurusuna itibar edilmeyip esastan reddine” karar vermiştir

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden; iş akdinin feshine sebep olan olay, davacının davalının bir diğer işçisi ...’ye küfür etmesi olup, bu durumun 4857 Sayılı İş Kanunu’nun 25/II-d maddesine göre işveren açısından haklı fesih sebebi olduğu sabittir. İşverenin de davacı işçinin iş akdini bu olay nedeniyle feshettiği ancak 30 yıllık çalışanı olan davacının kıdem ve ihbar tazminatını alabilmesini temin etmek için, iyiniyetli davranarak feshi, İş Kanunu’nun 17. ve 18. maddelerine göre gerçekleştirdiği anlaşılmaktadır.

Davacının eyleminin davalı işverene haklı fesih imkanı vermesi karşısında, yerel mahkeme ve bölge adliye mahkemesinin karar gerekçelerinde yer aldığı üzere, esasen davacıdan savunma alınması gerekmediği, davalı işverenin iyiniyetle haklı fesih imkanını kullanmamasının, bu bakımdan aleyhine yorumlanamayacağı, aksi halde davalının iyiniyetli yaklaşımının cezalandırılmış olacağı gözetildiğinde, feshin geçerli nedene dayandığı anlaşıldığından davacının işe iade talebinin reddi yerine, yazılı gerekçelerle kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca, Dairemizce davanın reddine karar verilmesi gerekmiştir

F)Sonuç:

Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkeme kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Alınması gereken 35,90 TL karar-ilam harcından davacının yatırdığı 29,20 TL peşin mahsubu ile bakiye 6,70 TL karar-ilam harcının davalıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 200,00 TL. yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 2.180,00 TL. ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Tarafların yatırdığı gider avanslarından varsa artanın ilgilisine iadesine,