Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/25616 K.2020/19244

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle, davacının davalı şirkette 07.11.2006 tarihinde Genel Müdür Asistanı olarak işe başladığını, iş akdinin hakaret edilerek 18.08.2015 günü haksız olarak sona erdirildiğini, 21.08.2015 tarihli ihtarname ile davalıdan alacaklarını talep ettiğini beyan etmiştir.

Davalının ise düzmece devamsızlık tutanakları tutarak davacının iş akdinin sonlandırıldığına dair ihtarname keşide ettiğini, davacının daha düşük görevlerde çalıştırılmak istendiğini, iş yükünün artırıldığını, özel araç yerine konforsuz servisle ulaşım, 2+2+6 gün şeklinde yıllık izin kullanımı ve uygunsuz çalışma koşulları, sigara içmesinin kısıtlanması, eşi ...’in 2013 yılında işine son verilmesi gibi baskılar olduğunu, en son hakaret olayı ile de iş akdinin sona erdirildiğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle, davacının belirsiz alacak davası açamayacağını, davacının 20.08.2015-24.08.2015-25.08.2015 tarihlerinde devamsızlık yaptığı için iş akdine son verildiğini, işyerinde baskı olmadığını, davacının son üç yıldır aynı pozisyonda çalıştığını, iş görmemezlik raporuna itibar edilmemesi gerektiğini, haftalık 45 saati aşan çalışma olmadığını, dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, yıllık izin formları ile davacının yıllık izin kullandığının ispatlanacağını, davacının son maaşının 2015 Ağustos’unda brüt 3.376,75 TL, net 2.255,98 TL olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, davacı vekilinin istinaf talebinin Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b maddesinin 1. alt bendi gereğince esastan reddine, davalı vekilinin istinaf talebinin kısmen kabulü ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b maddesinin 2. alt bendi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Fazla çalışma ücreti hesabında dava dilekçesinde talep edilen süre bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur. Dava dilekçesinde "Davacı, çalışma süresinin ilk 7 yılı (2006-2013 arası) boyunca; haftanın ilk 6 günü sonrasında ise haftanın ilk beş günü çalıştırımıştır." şeklinde çalışma sürelerine göre fazla çalışmaya esas çalışma şekli açıklanmış ilk derece mahkemesi tarafından yapılan yargılamada dava dilekçesinde belirtilen 2006-2013 yılları arasında haftada 6 gün çalışılan dönem 07.11.2006-07.11.2013 tarihleri olarak gösterilmiş ve zamanaşımı def'i dikkate alınarak 07.11.2013 tarihine kadar fazla çalışma ücreti hesabı yapılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesi kararında ise davacının dava dilekçesindeki talebinin 2013 yılını kapsamadığı belirtilerek 31.12.2012 tarihine kadar haftada 6 gün çalışıldığının kabulü ile hesaplamaya gidilerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması sureti ile fazla çalışma ücreti yönünden yeniden hüküm kurulmuştur.

Davacının dava dilekçesindeki talebi işe giriş tarihi de dikkate alındığında 7 yıllık bir dönemi kapsamakta olup İlk Derece Mahkemesi tarafından 07.11.2013 tarihine kadar fazla çalışma ücreti hesabı yapılması yerindedir. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davacının dava dilekçesindeki talebinin 2013 yılını kapsamadığı şeklindeki kabulü hatalıdır. Temyize konu Bölge Adliye Mahkemesi kararının bu yönden bozulmasına karar verilmiştir.

Sonuç: