Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/25669 K.2017/15539

Yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Yerel mahkeme kararının davalı .... vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 23.12.2014 gün ve 2013/7170 Esas, 2014/39584 Karar sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, davalı şirketler arasında adi ortaklık ilişkisi bulunduğu, adi ortaklığı oluşturan her bir şirketin adi ortaklığın borçlarından dolayı müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu, davacının dava dilekçesinde her ne kadar davalılarının sorumlu olduğu miktarı ayrı ayrı belirtmesine rağmen ıslah dilekçesinde talep ettiği alacağın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ettiği, ıslah ile talep sonucunun ve talep miktarının değiştirilebileceği gerekçesi ile bozmaya karşı direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davalı .... tarafından hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine, Dairemizin 6763 sayılı Kanunun 45. maddesi ile eklenen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici dördüncü maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

YARGITAY KARARI

Dairemizin “Davacı dava dilekçesinde ödenmeyen ....243 USD işçilik alacağının bulunduğunu belirterek bu miktarın 14.638,50 USD kısmından davalı ....'nin, kalan kısmından ise diğer davalı ... ... ... ve Tic. San.Ltd.Şti.'nin sorumlu olduğunu açıkça beyan etmiştir.

Bu durumda mahkemece davalı şirketlerin sorumlu oldukları miktarlar ayrı ayrı tespit edilmesi gerekirken işçilik alacaklarının tamamından davalı ....'nin sorumlu tutulması hatalıdır.” gerekçesi ile verilen kararına karşı yerel mahkemece “Davalı şirket ile ... şirketi arasında adi ortaklık ilişkisi bulunduğu, adi ortaklığı oluşturan her bir şirketin adi ortaklığın borçlarından dolayı müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu,

davacının dava dilekçesinde her ne kadar davalılarının sorumlu olduğu miktarı ayrı ayrı belirtmesine rağmen ıslah dilekçesinde talep ettiği alacağın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ettiği, ıslah ile talep sonucunun ve talep miktarının değiştirilebileceği, anlaşılmakla mahkememizce bu konuda önceki kararda direnilmiş ve davalı şirketin davaya konu işçilik alacaklarından tek başına sorumlu olduğu kanaatine varılmıştır.” gerekçesi ile direnilmiş olup, davalılar arasında adi ortaklık ilişkisi bulunduğu, üçüncü kişilere karşı borçtan ortaklardan her birinin üçüncü kişiye karşı borcun tamamından sorumlu olduğu,

davacının ıslah dilekçesi ile dava dilekçesinde sınırladığı sorumluluğu artırabileceği, bu nedenle direnmenin doğru olduğu, yerel mahkemesince bu hususun düzeltildiği anlaşıldığından, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 4. maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,