Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/25975 K.2017/16331

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 02.04.2003 tarihinden itibaren davalılara ait Beton Santralindeki kademede motor tamir ve bakım ustası olarak çalışmaya başladığını ve bu çalışmasını 31.07.2009 tarihine kadar aralıksız olarak sürdürdüğünü, her iki davalı işverenliğin de aynı gerçek kişilere ait olduğunu, 31.07.2009 tarihine kadar fiilen çalışmasını sürdürdüğünü, son ücretinin 1.650,00 TL net aylık olduğunu, işyerinde üç öğün yemek ve servis hizmetinden yararlandığını, 31.07.2009 tarihinde davalı işverenliklerin;

işlerin kötüye gittiğini, bu nedenle daralmaya gideceklerini belirterek iş sözleşmesini sona erdirdiklerini, haftanın 7 günü 07.30-20.00 saatleri arasında çalıştığını, fazla ... ücretlerinin ödenmediğini, ayda bir gün hafta tatili kullandığını, hafta tatili ücret alacaklarının bulunduğunu, yıllık ücretli izinlerinin kanuna uygun olarak kullandırılmadığını, bu nedenle izin ücreti alacağı hakkının bulunduğunu, dini bayramların birinci günleri hariç diğer genel tatil günlerinde çalıştığını, ancak ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek,

kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram-genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davacının şirkette 05.06.2003 tarihinde tamirci olarak çalışmaya başladığını, 28.02.2008 tarihli ortaklar kurulu kararı ile hazır beton üretimine son verilmesi nedeniyle şirket şubelerinin kapatıldığını, davacının da içinde bulunduğu 49 işçinin iş sözleşmelerinin feshedildiğini, davacıya 05.06.2003-29.02.2008 tarihlerindeki çalışmalarından dolayı tazminat tutarlarının 1.700,00 TL çek, 2.400.0 TL çek, 1.049,00 TL çek verildiğini ve 1.340,00 TL de nakit ödendiği,

toplam 6.480,00 TL ödeme yapıldığını, davacının 05.12.2008 - 29.06.2009 tarihleri arasında tekrar şirkette çalıştığını ve 29.06.2009 tarihinde işyeri açacağını belirterek kendi isteği ile işyerinden ayrıldığını, bu nedenle ihbar ve kıdem tazminatına hak kazanamadığını, davacının yıllık izinlerini kullandığını, izin alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, Dairemizin 2016/22485 Esas, 2016/16745 Karar sayılı bozma ilamına uyulmak sureti ile, kıdem ve ihbar tazminatı, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ücreti taleplerinin reddine, fazla mesai ücreti ile yıllık izin ücret taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dairemizin 27.09.2016 tarihli 2016/22485 Esas, 2016/16745 Karar sayılı bozma ilamına uyulmak suretiyle mahkemece yapılan yargılamada aldırılan 25.05.2017 tarihli fazla mesai ücretine dair ek bilirkişi raporunda; davalı tarafın zamanaşımı def'i nedeniyle dava tarihinden 5 yıl geriye gidildiğinde 01.02.2008- 31.07.2009 tarihleri arası fazla mesai ücreti yaklaşık 9.968,00 TL iken, bilirkişi tarafından zamanaşımının hatalı değerlendirilmesi sonucu 22,575 TL hesaplanmıştır. Mahkemece re’sen bilirkişi raporu denetlenerek, gerekirse yeniden rapor alınarak fazla mesai ücretinin tayini ve takdiri indirimi yapılmak sureti ile hüküm altına alınması gerekmektedir. Hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.