Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/25983 K.2017/16678

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince mahkemenin 01.07.2016 tarih 2015/281 E. 2016/221 K. sayılı kararına karşı kanun yararına bozma talep etmiştir.

Mahkemece davalının talebi 04.04.2017 tarihli ek karar ile 5521 sayılı Yasa’nın 8. ve 6100 sayılı HMK nun geçici 3. Maddesi gereği İş Mahkemelerince verilen kararlarda kanun yararına bozmaya gidilemeyeceği gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

Mahkemenin ek kararı süresi içinde davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Kanun yararına temyiz 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 363. Maddesinde düzenlenmiştir. Talep tarihindeki mevcut düzenlemeye göre “1) İlk derece mahkemelerinin ve bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerinin kesin olarak verdikleri kararlarla, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşmiş bulunan kararlara karşı, yürürlükteki hukuka aykırı bulunduğu ileri sürülerek Adalet Bakanlığı veya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına temyiz yoluna başvurulur.

(2) Temyiz talebi Yargıtayca yerinde görüldüğü takdirde, karar kanun yararına bozulur. Bu bozma, kararın hukuki sonuçlarını ortadan kaldırmaz.

(3) Bozma kararının bir örneği Adalet Bakanlığına gönderilir ve Bakanlıkça Resmî Gazetede yayımlanır..”

Burada kararın İş Mahkemesi’nce verilmesi durumunda kanun yararına temyiz yolunun kapalı olduğu konusunda düzenleme bulunmadığı gibi mahkeme kararının gerekçesinde yer aldığı şekilde 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu ile 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesinde de bu yönde bir düzenleme bulunmamaktadır. Karar bu yönüyle hatalıdır. Kanun yararına temyiz talebinin uygun olup olmadığını değerlendirecek makam da T.C. Adalet Bakanlığı veya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı olup mahkemece bu talebin reddine karar verilmesi yetki aşımıdır. Bu nedenle mahkemenin ek kararı yok hükmünde olup, ortadan kaldırılıp, dosya kanun yararına temyiz talebi doğrultusunda işlem yapılması için dosyanın yerel mahkemeye iadesine karar verilmesi gerekmiştir.