Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/26056 K.2017/16771

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 15.08.2008-20.08.2010 tarihleri arasında ... şube müdür yardımcısı olarak çalıştığını, yasal hakkı olan izinlerini kullanmak istediğinde çeşitli sebeplerle izin taleplerinin red edildiğini, haksız ve kötü uygulamaya maruz kaldığından istifa ettiğini iddia ederek kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatları ile fazla ..., yıllık izin ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin kendi istifası ile sona erdiğini, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatı alacağı bulunmadığını, yine kendisi istifa ettiğinden davacının kötü niyet tazminat hakkının bulunmadığını, davacının dava dilekçesinde belirttiği alacaklarının mevcut olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davacının iş sözleşmesinin istifası sureti ile sona erdiği ve taleplerinin tümünün oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 17.12.2015 tarih, 2014/25297 Esas, 2015/35785 Karar sayılı ilamı ile, “Somut uyuşmazlıkta. Mahkemenin gerekçeli kararında, feshe yönelik kısa bir gerekçe belirtilmiş, feshe bağlı olmayan alacaklar yönünden gerekçe belirtilmemiş ve bilirkişi raporuna atıf yapılmıştır. Hukuki nitelendirme ve gerekçelendirme hakime aittir.

Somut uyuşmazlıkta davacının iddiası, davalının savunması üzerinde durulmamış, maddi olay saptanmamış, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi yapılmamış, kısaca karar gerekçesiz yazılmıştır. Bilirkişi raporuna atıf kararın gerekçeli olduğunu göstermez. Gerekçesiz karar yazılması, adil yargılanma hakkının ihlalidir.

Kararın salt bu nedenle bozulmasına karar verilmiştir.” gerekçesi ile bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Bozmadan sonra verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 59 uncu maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut uyuşmazlıkta, dosyada mevcut olan ve hesaplamalara esas alınan işyerine giriş-çıkışa ilişkin parmak izi kayıtlarında davacının 14.03.2010-20.03.2010 tarihleri arasında 5 gün yıllık izin kullandığı, 2010/Mart ayı ücret hesap pusulasında puantaj kayıtlarıyla uyumlu şekilde 5 günlük yıllık izin ücreti tahakkuk ettirildiği görülmüştür.

Mahkemece, anılan kayıt ve belgeler dikkate alınarak davacının hak ettiği yıllık izin süresinden kullanıldığı anlaşılan 5 günlük izin süresi düşülerek hesaplamaya gidilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.