Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/267 K.2017/1311

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Yerel mahkeme kararının davalı tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 24.02.2016 gün ve 2014/30434 Esas, 2016/3839 sayılı kararı ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, davalı tanıklarından ...’ın davacı ile tartışan işçi olduğu iddiası dikkate alındığında davacı tarafından söylendiği iddia eden sözler çoğunluk tanık ifadeleri ile kanıtlanamadığı gibi, çoğunluk tanık anlatımlarından davacının davranışlarının sataşma niteliğinde olmadığı kanaati hasıl olduğu, ayrıca söz konusu davranışların işveren vekilinin haksız işlemi ve tahriki sonucu gerçekleştiği gerekçesi ile bozmaya karşı direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davalı tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı Kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

YARGITAY KARARI

Dairemizin “Somut uyuşmazlıkta, tanık anlatımlarından davacı işçinin işverenin diğer bir işçisi olup, grup başı olarak görev yapan ... isimli işçiye ağza alınmayacak sözlerle küfür ettiği, davacı işçinin bu şekilde davalı işverenin diğer bir işçisine sataştığı, işverenin fesih hakkını yasal süresi içerisinde kullandığı anlaşıldığından davanın reddi yerine, yerinde olmayan gerekçe ile kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.” gerekçesi ile verdiği bozma kararı usul ve yasaya uygun olduğu, ...’un davacının grup başı ...’a küfrettiğini doğruladığı,