Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/26843 K.2018/12903

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur. ... Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir. ... Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının 11/10/2010-14/10/2016 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, davacının en son presçilik-B unvanı ile çalıştığını, 17/10/2016 tarihinde davacının iş akdinin "sık sık rapor aldığı ve devamsızlığının fabrikadaki işin sürekliliği dikkate alındığında olumsuzluklara yol açtığı" gerekçesiyle tazminatlı olarak feshedildiğini, davacının yaptığı işten kaynaklanan ve meslek hastalığı sayılabilecek bel fıtığı rahatsızlığı nedeniyle istirahat raporu verildiğini ve bu nedenle mazeretli olduğundan işe gidemediğini, davalının feshin son çare olması ilkesine aykırı hareket ettiğini, davacıyı keyfi ve geçersiz bir nedenle işten çıkardığını iddia ederek; feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; davacının iş akdinin, davacının uzun süreli sık sık devamsızlıkları nedeniyle savunması alınarak, 4857 sayılı Yasa'nın 17 ve 18. maddelerine dayanılarak, kıdem ve ihbar tazminatı ödenerek feshedildiğini, davacının işe devamsızlığının davalı şirket tarafından kaynaklandığı yönündeki beyanların gerçeği yansıtmadığını, davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, feshin son çare olması ilkesine uygun hareket edildiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak; “dosyada ki bilgi ve belgelerden, davacının, sağlık rahatsızlıkları olduğu, bu nedenle rapor almak durumunda kaldığı, davacının bunun dışında sık sık rapor alması ve bu nedenle işleri aksatması gibi bir durumun bulunmadığı ve davalı tanık anlatımından da anlaşıldığı üzere davacının sebepsiz devamsızlığının olmadığı, bu durumda davacının iş akdi feshinde belirtilen raporlarının çalıştığı süre de dikkate alındığında iş işleyişini olumsuz yönde etkileyecek sıklıkta olmadığı anlaşılmakla dosya kapsamında geçerli bir fesih sebebi bulunmadığı kanaatine varıldığı,

kaldı ki dosya kapsamında davacının rahatsızlığı da dikkate alındığında işveren tarafından sağlık durumuna uygun bir görevde çalıştırıldığına ya da böyle bir görevin teklif edildiğine ilişkin de somut belge bulunmadığı ve buna göre feshin son çare olması ilkesine uygun davranılmadığı,

ayrıca iş yasası 19. maddesi gereğince geçerli fesih bildiriminde işverenin fesih bildirimini yazılı olarak yapması ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmesi zorunluluğu dışında hakkındaki iddialara karşı savunması alınmadan bir işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesinin o işçinin davranışı veya verimi ile ilgili nedenle fesh edilemeyeceği belirlendiğinden, dosya kapsamında davacının usulünce savunmasının alınmadığı ve bu yönüyle de yapılan feshin geçerli olmadığı” gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ç) İstinaf başvurusu :

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

D) İstinaf Sebepleri:

Davalı vekili istinaf başvurusunda; feshin geçerli nedene dayandığını ve usulüne uygun olarak yapıldığını belirtmiştir.

E) Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, “fesih bildiriminde belirtilen davacının saat üzerinden belirtilen devamsızlık sürelerinin günlük 7,5 saat çalışma süresi üzerinden 2014 yılında 28,4 güne, 2015 yılında 25 güne, 2016 yılında 27 güne isabet ettiği belirlenmiş, bu hali ile devamsızlık sürelerinin haklı feshi gerektirecek ihbar önelini geçecek sürede olmadığı anlaşılmıştır.

Davacı tanık anlatımlarından ve yine davalı tanığı ... beyanlarından davacının sebepsiz yere işe gelmemesi gibi bir durumun olmadığı ve sebepsiz devamsızlığı bulunmadığı anlaşılmaktadır. Yine davalı işverenlikçe, davacının rahatsızlıkları sebebi ile, alternatif olarak sağlık durumuna uygun bir görevde çalıştırıldığına ya da rahatsızlıkları sonrası böyle bir görevin teklif edildiğine ilişkin olarak feshin son çare olması ilkesine uygun davranıldığı yönünde dosyaya somut bilgi ve belge sunulmamıştır.

Açıklanan nedenlerle;yukarıdaki tespitler ışığında; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığından davalı vekilinin istinaf başvuru talebinin ESASTAN REDDİNE “karar verilmiştir.

F) Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

E) Gerekçe:

Somut uyuşmazlıkta; yargılama aşamasında dinlenen tanıkların beyanları ve davacının tedavisine ilişkin belgelerden, davacının işyerinde çalışırken her ne kadar sebepsiz yere işe gelmemesi gibi bir durum olmayıp, sebepsiz devamsızlığı bulunmasa da, aldığı raporların iş akışını bozduğu ve hatta diğer işçiler arasında huzursuzluğa sebep olduğu anlaşılmaktadır. Artık işverenden iş ilişkisini devam ettirmesi normal ölçülerde beklenemez.4857 sayılı İş Yasası’nın gerekçesinde ve Dairemiz uygulamasında bu durumun, geçerli nedenle fesih sebebi olduğu kabul edilmiş olup, işveren tarafından yapılan fesih geçerli nedene dayandığından davanın reddi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.