Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/27782 K.2018/2841

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 01/12/1997 tarihinde, kalorifer görevleri ve kapıcılık hizmetlerini ifa etmek üzere işe başladığını, 12/09/2011 tarihine kadar çalıştığını, davalının sitenin ısınma sisteminin doğalgaza geçirildiğini ve kalorifer yakılmayacağını dolayısıyla artık kendisine ihtiyaç kalmadığını belirterek işine son verdiğini, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma, yıllık ücretli izin, ulusal bayram ve genel tatil ve hafta tatili alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesi ibraz etmemiş olup, beyan dilekçelerinde ve duruşmalardaki beyanlarında davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar, bozma ilamı ve bozma ilamı doğrultusunda düzenlenen bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece davalı lehine AAÜT uyarınca belirlenen 1.980,00 TL vekalet ücretine hükmedilmiştir.

Bilindiği üzere karar tarihindeki AAÜT.sinin 13. maddesinde

“(1) Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.

(2) Ancak hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Davacı vekili 29.04.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile toplam 42.148,94 TL tazminat ve alacak talebinde bulunmuştur. Mahkemece, hükme esas alınan 30.06.2017 tarihli bilirkişi raporundaki rakamlara %30 takdiri indirim uygulanarak toplam 18.417,23 TL tazminat ve alacağa hükmedilmiştir. Bu itibarla dava sonucunda taktiri indirim hariç toplam reddedilen miktar 20.746,80 TL olup, karar tarihindeki AAÜT uyarınca davalı lehine 2.489,61 TL red vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, 1.980,00 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2 maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.