Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/27853 K.2018/2687

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı otelde aşçıbaşı olarak aylık 4.000-TL net maaş ile çalıştığını, birden fazla kez işten çıkarılmış ve tekrar işe alındığını, 13/03/2007 ile 30/10/2009 yılları arasında, 01/09/2010 ile 23/02/2011 yılları arasında, 01/08/2011 ile 30/11/2013 yılları arasında çalıştığını, belirttiği tarihler arasında 2012 yılının Mart ayı ile 2013 yılının Ocak-Şubat-Mart aylarının haricinde haftanın 6 günü sabah 07:30 dan akşam 21:30'a kadar çalışmış ancak fazla mesai olarak bir ödeme yapılmadığını, yıllık izinlerini kullanmadığı halde davalı kendisinden yıllık izinlerini kullanmış gibi imza alarak bu haklarından yoksun bırakılmaya çalışıldığını belirterek fazla mesai, ihbar tazminatı, yıllık izin ücret alacağı, ücret alacağına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, çalışma süreleri, işe giriş çıkış tarihleri, maaş vs. hususlarda taraflarınca sunulu bulunan resmi belgeler, bordrolar, SGK kayıtları harici hiçbir iddia ve beyanın kabul edilmediğini, davacının iş akdinin davalı şirketçe bildirimli olarak feshedildiğini,gerekli ihbar öneli yapıldığını, ihbar tazminatı talebinin haksız olduğunu, davacının hiçbir fazla çalışma alacağının bulunmadığını, davalı şirkette üçlü vardiya sistemi olduğunu, maaşlarının da banka kanalıyla ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Bozma ilamı ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Yerel mahkemenin ilk kararında, davacının davalı işveren tarafından işten çıkartıldığı, davacıya usulüne uygun olmayan ve eksik ihbar öneli verildiği gibi kıdem tazminatının da eksik ödendiği, dinlenen tanık beyanlarına göre fazla çalışma ücret alacağının olduğu, davacının Şubat 2011 dönemine ait ücret alacağının ödenmediği, yıllık izin alacağı talep hakkı olduğu kanaatine varılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 12.04.2016 tarih, 2015/37912 Esas, 2016/7922 Karar sayılı kararı ile, ".... kıdem tazminatı açısından usulüne uygun açılmış dava bulunmadığından bu talebin usulden reddi gerektiği halde bu alacağın tahsiline karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir...Davalının ihbar önelinin son iki haftalık kısmında yıllık izin kullandırması nedeniyle ihbar önelinin bölünmezliği ilkesi ihlal edildiğinden ihbar tazminatı talebinin kabulü yerindedir.

Ancak bilirkişi ihbar öneli ve yıllık izin içiçe geçemeyeceğinden 14 günlük yıllık izin süresini kullanılmamış sayarak hesaplamaya dahil etmiştir. Yıllık izin ile ihbar önelinin içiçe girmesi yıllık izini değil ihbar önelini geçersiz kılar. Yıllık izin hesabında 15/11/2013-30/11/2013 tarihleri arasında kullanılan süre düşülmeden yapılan hesaplamaya itibarla fazla yıllık izin alacağına hükmedilmesi hatalı olup kararın bozulması gerekmiştir....” gerekçeleri ile bozulmuştur.

Bozma kararı üzerine, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda bozma ilamı doğrultusunda alınan bilirkişi raporu da nazara alınarak davacının yıllık izin alacağı yeniden belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Gerekçeli karar başlığında dava tarihinin 07/01/2014 olmasına karşın 15/06/2016 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde olduğundan bozma sebebi yapılmamıştır.

3-Vermiş olduğu bir hüküm Yargıtay tarafından bozulan ve Yargıtay'ın bu bozma kararına gerek iradi ve gerekse kanuni şekilde uymuş olan yerel mahkeme, bozma kararı doğrultusunda inceleme yapmak ve hüküm kurmak zorundadır. Mahkeme uyma kararını kaldırarak, direnme kararı veremeyeceği gibi, hükmünün bozma kararının kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan bölümleri hakkında da farklı bir karar vermeden yeniden hükümde karar vermek zorundadır.

Bozma kararı üzerine önceki hüküm tamamen ortadan kalkar. Bu nedenle bozma kararından sonrada Mahkemece 6100 sayılı HMK.nun 297. maddelerinde belirtilen unsurları taşıyacak şekilde yeni bir karar verilmek zorundadır. Hukuk Genel Kurulu’nun 05.10.2011 gün ve 2011/20-607 E.-604 K. ve HGK. 2012/9-851 E. 2012/705 K. 10.10.2012 sayılı kararlarında da bu ilkeler aynen kabul edilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda davacının kıdem tazminatı alacağının usulden reddine, ihbar tazminatı ve yıllık izin alacağının kabulüne karar verilirken fazla çalışma ve ücret alacağı yönünden Yargıtay ilamı ile onandığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.Bu hüküm HMK. nun 297. maddesine uygun değildir.

Mahkemece tüm talepler hakkında HMK. nun 297. maddesine uygun karar verilmemesi hatalı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç