KÜNYE
9. Hukuk Dairesi 2017/3642 E., 2020/17387 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Aralık 2020
- Mahkemesi
- İstanbul 24. Hukuk Dairesi
- Dava türü
- ALACAK
Karar Metni
345 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
1-Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönleri usul ve kanuna uygun görülmüştür.
2-Taraflar arasında, davalılar lehine hükmedilen vekalet ücretinin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13.maddesinde “(1) Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin ikinci kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla 7'nci maddenin ikinci fıkrası, 9 uncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile 10 uncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.
(3) Ancak, hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.” düzenlemesine yer verilmiştir.
Buna göre davacının dava değerini 30,00 Suudi Arabistan Riyali göstererek açtığı davada, ıslah ya da talep artırımı yapmamış, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Dosya kapsamına göre davalı yararına hükmedilecek vekalet ücreti Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 13/2. maddesi gereğince dava değeri olan 30,00 Suudi Arabistan Riyali'nin dava tarihindeki karşılığı olan 21,42 TL’yi aşamayacağı, tarifeye göre 21,42 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği anlaşılmasına rağmen, davalı lehine 1.800,00 TL vekalet ücreti takdiri hatalıdır.
Açıklanan husus bozma sebebi ise de, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından, temyiz olunan kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, E. 2017/3642, K. 2020/17387, 7 Aralık 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama