Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/3761 K.2017/3623

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde bilgisayar mühendisi olarak 20.11.2002-01.04.2004 ile 18.04.2005-09.12.2007 tarihleri arasında çalıştığını, Nisan 2004-2005 tarihleri arasında askerlik nedeniyle ara verdiğini, aylık 2.000,00 TL net ücretle çalıştığı halde SGK'na asgari ücret üzerinden bildirim yapılması nedeniyle iş akdini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, ücret ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı tarafından Bursa 5. İş Mahkemesinin 2008/122 esas sayılı dosyası ile hizmet tespiti davası açıldığını, bu davanın bekletici mesele yapılması gerektiğini, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının iş akdini kendisinin feshettiğini beyan etmesine rağmen ihbar tazminatı isteminde bulunduğunu ve bu talebin yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacının haftanın 5 günü 08.30-18.00 saatleri arasında 1 saat ara dinlenme ile, cumartesi günü ise 08.30-13.00 saatleri arasında yarım saat ara dinlenme ile çalıştığı dinlenen tanık beyanlarıyla doğrulanmıştır. Buna göre davacının fazla mesai ücretinin haftalık 1,5 saat üzerinden hesaplanması gerekirken, haftalık 3,5 saat üzerinden fazla mesai ücreti hesabı yapan bilirkişi raporuna itibarla karar verilmesi hatalıdır.

3-4857 sayılı İş Kanununun 46. maddesinde, işçinin tatil gününden önce aynı Yasa’nın 63. maddesine göre belirlenmiş olan iş günlerinde çalışmış olması koşuluyla, yedi günlük zaman dilimi içinde yirmi dört saat dinlenme hakkının bulunduğu belirtilmiş, işçinin hafta tatili gününde çalışma karşılığı olmaksızın bir günlük ücrete hak kazanacağı da 46. maddenin ikinci fıkrasında hüküm altına alınmıştır.

Hafta tatili izni kesintisiz en az yirmi dört saattir. Bunun altında bir süre haftalık izin verilmesi durumunda, usulüne uygun şekilde hafta tatili izni kullandığından söz edilemez. Hafta tatili bölünerek kullandırılamaz. Buna göre hafta tatilinin yirmi dört saatten az olarak kullandırılması halinde hafta tatili hiç kullandırılmamış sayılır.

Dosya içeriğine göre, dava dilekçesinde davacının çalışma süresi boyunca haftanın 6 günü çalıştığı beyan edilmiştir. O halde davacının hafta tatili kullandığı açık olup bunun karşılığı ücrete hak kazanmadığı anlaşıldığından bu alacağın reddi yerine kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: