Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/3847 K.2017/4142

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının, davalı nezdinde 18/05/2007 -25/03/2008 tarihleri arasında çalıştığını, işten çıkarıldığını, ustabaşı aşçı olarak çoğunlukla tek vardiya sabaha kadar çalıştığını, genel ve hafta tatillerinde, dini ve milli bayramlarda çalıştırıldığını, müvekkilinin bu çalışmaları karşılığında ek ödeme veya fazla mesai ücreti alamadığını, sadece iki defa ücretsiz izne çıkarıldığını, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarını ve müvekkilinin SGK'ya bildirilmeyen veya eksik bildirilen prime esas kazancının ve hizmet süresinin tespitini istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, hizmet tespiti davası ile alacak davasının birlikte görülemeyeceğini, işçilik alacaklarına ilişkin taleplerinin miktarlarını kalem kalem açıklamadığını, iş veren tarafından davacıya 11/03/2008 tarihinde iş akdinin ihbar önelinin kullanılmasından sonra fesh edileceği yönünde yazılı ihbar yapıldığını ve çalıştığı süre nazara alınarak 25/03/2008 tarihinde iş akdinin fesh edildiğini, fazla mesai yapmadığını, davacının ekmekçi olarak görev yaptığını, davacının dini ve milli bayramlar ile genel ve hafta tatillerinde çalıştırılmadığını, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, 21. Hukuk Dairesi'nin 2013/22562 Esas sayılı hizmet tespit davası ile işçilik alacağı davasının ayrılmasına ilişkin bozma ilamına uyulduğu, hizmet tespitine ilişkin davanın Mahkeme'nin 2014/273 Esas sırasına kaydedilerek sonuçlandırıldığını, davanın reddine karar verildiği, 24/10/2011 tarihli bilirkişi raporunda davacının aylık brüt ücretinin 1.444,45 TL olduğu, sigorta bildiriminde bir usulsüzlük olmadığı, davacının 572,25 TL kalan ihbar süresi alacağı bulunduğu, davacının hafta tatili ücreti alacağı bulunmadığı,

davacının 400,60 TL ulusal bayram ve genel tatil günü alacağı bulunduğu, davacının 794,04 TL fazla çalışma ücretinin alacağının bulunduğunun bildirildiğ gerekçesi ile hafta tatili haricindeki taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dava tarihi 30/04/2008 olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında 30/04/2014 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilecek maddi bir hata olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-İhbar süresi bölünemez.

Somut uyuşmazlıkta, davacı işçiye 13 gün ihbar süresi kullandırıldığı, buna göre 15 gün kullandırılmayan ihbar süresi kaldığı gerekçesi ile 15 günlük ihbar tazminatına hükmedilmesi hatalı olup, ihbar önelinin tamamına hükmedilmelidir.

4-Fazla mesai ücreti, her bir fazla mesai saati için 1 saatlik normal yevmiyenin 1,5 katı olarak hesaplanır. Bu nedenle fazla mesai ücretinin 1 yevmiye üzerinden hesaplanması hatalıdır.