Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/404 K.2017/18473

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işletmenin ... Şefliği'nde işletme bakım teknikeri olarak görevini başarı ile sürdürmekteyken 05.05.2015 tarihinde iş sözleşmesinin davalı işverence haklı ve geçerli bir sebep olmaksızın sona erdirildiğini, müvekkilinin iş akdinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek, feshin geçersizliğinin tespitini, müvekkilin işe iadesini ve yasal sonuçlarına hükmedilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, açılan davanın haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, meydana gelen iş kazasına davacı ile birlikte sebebiyet veren, aralarında görev ve sorumluluk bakımından bir fark bulunmayan, tanık olarak dinlenilen...'in iş sözleşmesinin davalı işverence feshedilmediği gibi kendisine uyarı ve kınama cezası verilmediği, bu durumun işverenin sorumluluk ve yaptığı iş bakımından eşit olan çalışanları arasında eşit davranma yükümlüğünün ihlali niteliğinde olduğu, davalı işverenin her ne kadar iş sözleşmesini fesih gerekçesi haklı nedene dayanmış olsa da işverenin eşit davranma yükümlülüğünü ihlal etmiş olması nedeniyle yapılan feshin haklı nedene dayanmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İş sözleşmesinin feshinin haklı veya geçerli nedene dayanıp dayanmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/2 maddesi uyarınca “feshin geçerli bir sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir”. İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu, daha sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli (veya haklı) olduğunu kanıtlayacaktır. Dairemizin kararlılık kazanan uygulaması bu yöndedir. (04.04.2008 gün ve 2007/29752 Esas, 2008/7448 Karar sayılı ilamımız).

İşçi fesihte sebep gösterilmediği veya gösterilen sebebin geçerli olmadığı iddiasında bulunacaktır. İspat yükü ise işverendedir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia etmesi durumunda, bu iddiasını ispatla yükümlüdür (m. 20/f.2). İşçinin feshin başka bir sebebe dayandığını iddia etmesi ve bunu ispatlaması, işverenin geçerli fesihle ispat yükünü ortadan kaldırmaz. (Dairemizin 01.12.2008 gün ve 2008/6294 Esas, 2008/32601 Karar sayılı ilamı).

Gerek işverenin geçerli sebebin varlığını, gerekse işverenin gösterdiği sebep dışında bir sebebe dayandığını ileri sürülmesi durumunda bu vakıalar bir hukuki işlem olmadığından takdiri delillerle ispatı mümkündür.

Somut uyuşmazlıkta; dosya içeriğine göre, iş kazasının meydan geldiği 31.03.2015 günü görev bölüşümü kapsamında davacı işçinin elektrik arızasının giderilmesi sırasında ihmali davranışıyla çalışma arkadaşının yaralanmasına sebebiyet verdiği ve iş güvenliğini tehlikeye düşürdüğü ortada ise de, davalı işverenliğin özellikle üç kişilik arıza ekibinin başında bir ekip sorumlusu/şefi tayin etmediği, elektrik arızasının giderilmesi sırasında ekip görevlilerince kullanılmak üzere iletişim araçlarını sağlamadığı, iş güvenliğine yönelik esaslı tedbirleri almadığı anlaşılmakta olup, meydana gelen bu olayda işverenin de esaslı sorumluluğu bulunmaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgeler, olayın oluşu, tanık beyanları ve davacının çalışma süresi birlikte değerlendirildiğinde, feshe konu edilen olayın meydana geliş şekline göre davacının eyleminin haklı fesih nedeni olarak değerlendirilmesinin ağır bir sonuç olduğu ancak feshin geçerli nedene dayandığının kabulüyle açılan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.