Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/4115 K.2017/5420

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin çeşitli alt işveren şirketlerde, 25.08.1997-04.06.2012 tarihleri arasında aralıksız olarak ...Üniversitesi Hastanesinde temizlik işçisi olarak çalıştığını, yaş haddinden emekli olabilmesi için gerekli olan 3600 gün ve 15 yıllık sigortalılık süresini doldurduğunu ve emekli olmak için ayrıldığını, bunu da işverene bildirdiğini, tazminatının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı alacağının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, ihbar olunan şirket ile aralarında alt işveren asıl işveren ilişkisi olmadığından davanın hukuki dayanak yokluğun nedeniyle reddini talep ettiklerini, davacının çalıştığını belirttiği dönemlerde üniversiteden hizmet alım sözleşmesi ile iş alan firmalarda çalışıp çalışmadığının ve söz konusu firmalardan kendi isteği veya yasal haklarını alarak ayrılıp ayrılmadığının açıklığa kavuşturulması gerektiğini, üniversitenin asıl işveren sıfatının bulunmadığını açılan davanın husumet yönünden reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 3600 gün ve 15 yıllık sigortalılık süresini doldurduğu, yaş hariç emekliliğe hak kazandığı ve bu nedenle 26.07.2012 tarihinde fesih hakkını kullandığı, kıdem tazminatının ödenmesi için davalı kuruma başvurduğu, davalı tarafından davacıya kıdem tazminatının ödenmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, dosyada mevcut “kıdem tazminatı bordrosu” başlıklı ve davacının imzasını havi belge içeriğinden iş akdinin feshi ile birlikte davacı işçiye net 3.658,71 TL kıdem tazminatı ödendiği görülmüştür.

Davacı, bordrodaki imzasını inkar etmemekle birlikte imza sonrasında bordroda yazılı tutarın kendisine ödeneceği vaadi ile hataya düşürüldüğünü ve belgenin baskı altında imzalatıldığını iddia etmiştir.

Davacı imzayı inkar etmeyip irade fesadı iddiasında bulunduğuna göre bu iddiasını ispat etmek durumunda olup, davacı tarafından ispata yönelik bir delil gösterilmemiştir. Açıklanan nedenle, kıdem tazminatı bordrosundaki ödemenin kıdem tazminatı alacağı hesabından mahsubu gerekirken, mahsup işlemi yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

3-Davalı Üniversitenin 2547 sayılı yasanın 56/b maddesi delaletiyle Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin yargılama giderlerine harç katılarak davalıya harç yükletilmesi de isabetsizdir.

F) Sonuç: