Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/4141 K.2017/5744

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; vekil edenin 15/08/2011 tarihinde davalı işyerinde çalışmaya başladığını, en son asgari geçim indirimi de dahil 3.223,00-TL net ücret ve sosyal haklarla çalıştığını, her ay maaşının 2.200,00-TL miktarındaki kısmının elden, kalan miktarının ise banka kanalıyla ödendiğini ancak 2013 yıl Haziran, Temmuz, Ağustos aylarının elden ödenmesi gereken kısmının ödenmediğini, iş akdinin müvekkili tarafından, emeklilik için yaş dışında diğer şartların tamamlanması nedeniyle 29/08/2013 tarihinde feshedildiğini fakat davalı tarafından kıdem tazminatı ile 16 günlük yıllık izin ücretinin, müvekkilinin gerçek ücreti miktar üzerinden değil,

bordrolarda görülen miktar üzerinden hesaplanıp eksik olarak ödendiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ve ücret fark alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkili şirkette 15/08/2011 – 28/08/2013 tarihleri arasında pazarlama bölümünde müşteri temsilcisi olarak aylık 950,00 TL ücret karşılığı görev yaptığını, 12/08/2013 tarihli dilekçesi ile prim gün sayısını doldurduğundan emekliliğini beklemek amacı ile iş akdini feshetmek istediğini belirttiğini, 04/09/2013 tarihinde kıdem tazminatı, Ağustos ayına ait ücreti ile yıllık izin ücretinin banka hesabına yatırıldığını, dava dilekçesinde davacının yüksek tekstil mühendisi olduğu belirtilmiş ise de, yapmış olduğu işin alınan siparişlerin şirket içi takiplerini ve gerekli evrak işlerini yapmaktan ibaret olduğunu,

yani davacının müvekkili şirkette yüksek tekstil mühendisi olarak değil, pazarlama bölümünde müşteri temsilcisi olarak çalıştığını, bu bölümde çalışan bir işçinin 3.223,00 TL ücret almasının hayatın ve çalışma koşullarının olağan akışına aykırı olduğunu, davacının müvekkili şirkette prim gün sayısını doldurmak amacı ile çalıştığını, yıllık ücretli izin alacağı da bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 3.223,00 TL ücret karşılığı yemek ve servis sosyal haklarından faydalanarak çalıştığı, bilirkişi tarafından yapılan seçenekli hesaplamada (A) seçeneğine itibar edildiği belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı vekili, yıllık izin ücreti ve ücret fark alacaklarında kısmi miktar için dava, ıslah ile artırılan miktar için ise ıslah tarihinden itibaren faiz talebinde bulunmuştur. Ne var ki, mahkemece, dava tarihinden önce davalı temerrüde düşürülmediği ve talepte bulunmadığı halde yıllık izin ücreti ve ücret fark alacaklarına “05/09/2013 temerrüt tarihinden” denilerek faiz yürütülmüştür. Her ne kadar bu husus hatalı olup bozma sebebi ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.