Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/4725 K.2017/7436

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti: Davacı vekili, 08/09/2009 tarihinde 117 gün yıllık izin kullandığını, bunun haricinde hiç yıllık izin kullanamadığını ileri sürerek yıllık izin ücreti alacağını istemiştir. B)Davalı cevabının özeti: Davalı vekili, taleplerin zamanaşımına uğradığını, 2005 yılından itibaren izinlerini hep kullandığını, evvelki dönemlerin ise zamanaşımına uğradığını, izinlerini kendi istediği tarihlerde kullandığını, Belediye'nin izin defterinde kullanılan ve kullanılmayan izinlerin belirtildiğini, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, ... 3. İş Mahkemesi'nin 2013/185 talimat dosyasından alınan 20/01/2014 tarihli bilirkişi raporu ile 2014/80 talimat dosyasından alınan 30/05/2014 tarihi bilirkişi ek raporunda. SGK kayıtlarına göre davacının 01/03/1985 tarihinde davalı ...

Belediyesi'nde işe girdiğine dair işe giriş bildirgesi verildiği ve hizmet cetveline göre 12/03/2010 tarihinde işten çıkışının bildirildiğini, önceki yıllar kullanmadığı yıllık izinlerine mahsuben inşaat malzemesi (kum) verilmek suretiyle izin yerine nakite çevirdiği, 2006-2007-2008-2009 yıllarına ait toplam 117 günlük izninin tamamını kullandığı belirtildiği, yıllık izin dilekçe fotokopisi, izin defteri, son maaş bordrosu fotokopisinin mevcut olduğu, davacının 03/01/1985-12/03/2010 tarihleri arasında 25 yıl 2 ay 9 gün çalıştığı, 2010 yılı Şubat/Mart döneminde çıplak aylık ücretinin brüt 1.713,60 TL. olduğu,

yıllık izin ücreti alacağı hakkının doğumundan itibaren 5 yıllık zamanaşımı süresine tabi tutulduğu ve hakkın doğum tarihinin de hizmet akdinin feshedildiği tarih olduğu, yıllık izin ücreti alacağının zamanaşımına uğramadığı, yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshinin şart olduğu, davalı tarafın gönderdiği izin defterlerine göre davacının 1986 yılından 1998 yılına kadar toplam 497 günlük yıllık izin ücreti alacağı bulunduğu,

dosyada mevcut 1994 ve 1997 yılları belgelerinin izin belgesi olarak kabul edilmesi halinde davacının talep edebileceği net yıllık izin ücretinin 19.204,97 TL., kabul edilmemesi halinde ise 20.351,53 TL.olacağının bildirildiği, davacının 11/12/2014 tarihli celsede; dosyada mevcut 27/10/1997 ve 03/02/1995 tarihli izin talep dilekçeleri altındaki imzaların kendisine ait olduğunu ancak talep etmesine rağmen izne ayırmadıklarını beyan ve imza ettiği, davacının, davalı ...

Belediyesi'nde 01/03/1985 tarihi ile 12/03/2010 tarihleri arasında işçi olarak çalıştığı, 08/09/2009 tarihinde 117 gün izin kullandığı, bunun haricinde hiç yıllık izin kullanmadığı belirtilerek, davanın kabulü ile fazlaya ilişkin hakları ıslah yolu ile saklı kalmak üzere şimdilik 5.000,00 TL. alacağın mevduata uygulanan en yüksek faiz ile birlikte davalıdan tahsili talep edilmiş olup; ...

3. İş Mahkemesi'nin 2013/185 talimat dosyasından alınan 20/01/2014 tarihli bilirkişi raporu ile 2014/80 talimat dosyasından alınan 30/05/2014 tarihi bilirkişi ek raporunda. SGK kayıtlarına göre davacının 01/03/1985 tarihinde davalı ...

Belediyesi'ne işe girdiğine dair işe giriş bildirgesi verildiği ve hizmet cetveline göre 12/03/2010 tarihinde işten çıkışının bildirildiği, önceki yıllar kullanmadığı yıllık izinlerine mahsuben inşaat malzemesi (kum) verilmek suretiyle izin yerine nakite çevirdiği, 2006-2007-2008-2009 yıllarına ait toplam 117 günlük izninin tamamını kullandığı belirtilmiş ve yıllık izin dilekçe fotokopisi, izin defteri, son maaş bordrosu fotokopisinin mevcut olduğu, davacının 03/01/1985-12/03/2010 tarihleri arasında 25 yıl 2 ay 9 gün çalıştığı, 2010 yılı Şubat/Mart döneminde çıplak aylık ücretinin brüt 1.713,60 TL. olduğu,

yıllık izin ücreti alacağı hakkının doğumundan itibaren 5 yıllık zamanaşımı süresine tabi tutulduğu ve hakkın doğum tarihinin de hizmet akdinin feshedildiği tarih olduğu, yıllık izin ücreti alacağının zamanaşımına uğramadığı, yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshinin şart olduğu, davalı tarafın gönderdiği izin defterlerine göre davacının 1986 yılından 1998 yılına kadar toplam 497 günlük yıllık izin ücreti alacağı bulunduğu,

dosyada mevcut 1994 ve 1997 yılları belgelerinin izin belgesi olarak kabul edilmesi halinde davacının talep edebileceği net yıllık izin ücretinin 19.204,97 TL., kabul edilmemesi halinde ise 20.351,53 TL. olacağı bildirilmiş, bu olasılığa istinaden davacının duruşmada alınan beyanında 27/10/1997 ve 03/02/1995 tarihli izin talep dilekçelerinin kendisini imzaladığını ancak kurumun izne ayırmadığını beyan etmiş,

gerçekten de davalı işveren tarafından davacının belirtilen tarihlerdeki izinlerini kullandığı davacının imzasını ihtiva eden belge ile ispat edilemediğinden mahkememizce bu yöndeki savunma ile davacının kullanmadığı izinler için kendisine inşaat malzemeleri verildiğine ilişkin savunmaya bu hususun yazılı belge ile ispat edilemediği gibi işçinin izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin fesih şartının somut olayda gerçekleşmemesi, davalının yemin deliline de dayanmaması nedeni ile savunmaya itibar edilmediği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz: Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. E)Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının TİS'nden faydalandığı, sendikalı işçi olduğu izlenimi edinilmektedir. Keza davacının izin talep dilekçelerinde de bu husus belirtilmiştir.

Davacının çalıştığı işyeri resmi kayda tâbi Belediye Başkanlığı olup davacıya ait tüm ücret bordroları celbedilerek izin talep dilekçelerindeki/formlarındaki süreler ve izin defterindeki sürelerin bordrolarda izinli olarak gösterilip gösterilmediği ve dava dilekçesi ekinde sunulan 07/05/2009 tarihli Belediye Başkanı adına imza taşıyan belgenin doğruluğu da araştırılarak sonuca gidilmesi gerekir.

Bordroların imzasız olması ve bu bordrolarda yıllık izin gösterilmesi halinde bu yıllık iznin kullanıldığının davacı tarafından imzalı ve davacıyı bağlayıcı nitelikte başka bir belge ile kanıtlanamaması halinde davacı asıl isticvap edilerek imzasız bordrodaki yıllık izin ücretinin kullanılıp kullanılmadığı irdelenmelidir. Mahkemece yıllık ücretli izin alacağının eksik araştırma ile hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.