Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/4811 K.2018/6181

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 19/06/2009-22/02/2013 tarihleri arasında elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, en son aldığı net ücretin 1.750,00 TL olduğunu, 22/02/2013 tarihinde işten ayrıldığını, fazla mesai ücretleri ödenmediği için davalıya birçok kez şifahi olarak başvuruda bulunduğunu, fakat olumlu cevap alamadığını, haftanın 6 günü 08:00-17:30 arası çalıştığını iddia ederek fazla mesai alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının bordroda yer alan ücret ile çalıştığını, en son ücretinin net 1.732,49 TL olduğunu, iş gereği 08:00-17:30 saatleri arasında günlük 30 dakikalık mola ile esnek saatlerde çalıştığını, fazla çalışma alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, ''davacının 19/06/2009-22/02/2013 tarihleri arasında elektrik teknisyeni olarak çalıştığı, bordrolarda fazla mesai ücretinin tahakkuk ettirilmediği, davalının fazla çalışma ücreti ödediğini belge ile ispatlayamadığı, vardiya çizelgesinde davacının çalışma saatlerinin 08:00-17:00 olarak gösterildiği, bu çizelgede hiçbir imza bulunmadığı, davacının alışveriş merkezi elektrik atölyesi sorumlusu olduğu, yaptığı görev nedeniyle üst düzey yönetici sayılamayacağı ve mesaisini kendisi tarafından belirlenmediği,

vardiya çizelgesinde yazılı saatlerde haftanın 6 günü, günlük 9 saat olmak üzere toplam 54 saat çalıştığı ve haftalık 9 saat fazla çalışma yaptığının ispatlandığı, tanık beyanlarının esas alınması ve tanıkla ispatlanması nedeniyle belirlenen toplam fazla çalışma ücretinden takdiren %30 oranında taktiri indirim yapılması gerektiği.'' gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz: Kararı, taraflar vekilleri yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, davacı dava dilekçesinde 6.000,00 TL fazla mesai talebinde bulunmuş, hükme esas alınan 03.11.2014 tarihli bilirkişi raporunda 21.044,43 TL fazla mesai alacağı hesaplanmış davacı vekili 14.11.2014 tarihli ıslah dilekçesinde fazla mesai ücret alacağını 15.044,43 TL arttırdığını belirterek 21.044,43 TL talepte bulunmuştur.

Fazla mesai alacağından karineye dayalı makul indirim dışında reddedilen kısım olmamasına rağmen, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi ve dava kısmen kabul edilerek yargılama giderlerinin kabul-ret oranına göre belirlenmesi hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3/2 maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinin çıkarılarak yerine;

“3- Davacı tarafından yapılan başvurma harcı, bilirkişi ücreti, tanık ücreti, tebligat ücreti ve posta masraflarından oluşan 479,40 TL yargılama giderinin ve yatırdığı 281,25 TL peşin harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine,”

Hüküm fıkrasının 4 numaralı bendinin çıkarılarak yerine;

“4- Davalı tarafından yapılan tanık ücreti, tebligat ücreti ve posta masraflarından oluşan yargılama giderlerinin davalı üzerinde bırakılmasına” bentlerinin yazılmasına,

Hüküm fıkrasının 6 numaralı bendinin tamamen çıkarılmasına,