Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/5240 K.2017/9830

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin çalışması sürecince sigortasız olarak çalıştırıldığını ve fazla mesai ücretlerinin yatırılmaması nedeniyle iş akdini haklı nedenle feshettiğini iddia ederek tüm işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili,cevap dilekçesi vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve alınan ek bilirkişi raporu doğrultusunda davacı yana 5.645,05TL kıdem tazminatına,2.765,70TL yıllık ücretli izin alacağına, 22.144,92 TL fazla mesai alacağına 999,56TL genel tatil ücret alacağına hükmedilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Anayasanın 141 inci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır.

Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur.

Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır (Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 26.05.2008 gün ve 2007/20517 Esas, 2008/12483 Karar sayılı ilamı).

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297 nci maddesi uyarınca, mahkeme kararlarının;

a) Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini,

b) Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini,

c) Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri,

ç) Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini,

d) Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını,

e) Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi,

içermesi, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur. Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hal, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve Kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir (Hukuk Genel Kurulu - 2007/14-778 E, 2007/611 K, Dairemizin 01.04.2008 gün ve 2007/38353 Esas, 2008/7142 Karar sayılı ilamı).

10.04.1992 gün ve 1991/7 esas 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve 6100 sayılı HMK'nın 298. maddesi uyarınca hüküm fıkrası ile gerekçe arasında veya tefhim edilen kısa karar ile gerekçe arasında çelişki olması bozma sebebidir.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece tefhim edilen kısa kararda“Davacının 22.144,92TL fazla çalışma ücreti alacağının (%30 hakkaniyet indirimi ile) 100,00TL sinin dava tarihinden itibaren, 22.044,92 TL sinin ıslah tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek faiz ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,”denilmiş gerekçeli kararda ise “her ne kadar kısa kararda sehven 27.08.2013 tarihli rapora göre 31.635,61 TL üzerinden %30 hakkaniyet indirimi hesabı ile bulunan 22.144,92 TL fazla mesai alacağına hükmedilmiş ise de; bu hususun sehven hüküm kısmında kaldığı,

fazla mesai alacaklarından ıslah tarihinden geri doğru 5 yıldan fazla hesaplanan alacakların zamanaşımına uğradığı, bu anlamda fazla mesai alacağaının 4.836,10TL olduğu bu miktar üzerinden %30 hakkaniyet indirimi neticesinde hesaplanan 3.385,27 alacağın 100,00TL sine dava tarihinden itibaren geri kalan 3.285,19TL ne ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi suretiyle hüküm altına alınması gerektiği” denilmiş, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında da “22.144,92TL fazla çalışma ücreti alacağı”üzerinden hüküm kurulmuştur.

Mahkemenin gerekçeli kararı Anayasa ve yasanın aradığı anlamda gerekçe içermeyen çelişkiler mevcuttur. Ayrıca gerekçe hüküm çelişkiside yaratıldığından kararın bozulması gerekmiştir.