Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/5302 K.2017/9751

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirket nezdinde 14.09.2009-30.01.2012 tarihleri arasında şoför olarak çalıştığını, davalı şirketin müvekkilinin ve arkadaşlarının iş akitlerini feshettiğini, müvekkilinin haftanın 6 günü çalıştığını, sözkonusu çalışmaların yazları 390 saat, kışları ise 234 saat olmak üzere 624 saati bulduğunu, iş akdine son verildikten sonra tazminat alacaklarını alamadığını, aylık ücretinin de eksik ödendiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti ve eksik ödenen ücret alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, müvekkilinin ... Büyükşehir Belediyesinde aldığı temizlik ihalesi nedeniyle davacı ile iş akdi yaptığını, sözkonusu temizlik işlerinin belediyenin asli görevleri arasında bulunduğunu, işçinin tüm gözetim ve denetiminin asıl işveren sıfatı ile ... Büyükşehir Belediyesine ait olduğunu, müvekkili firmanın Büyükşehir Belediyesinden almış olduğu ihalenin bir yıl süre ile sınırlı olması nedeni ile kıdem ve ihbar tazminatı hakkının doğmayacağını, akdin müvekkili tarafından da feshedilmediğini, akdin davacı işçi tarafından haklı bir sebep olmaksızın işyerine gelmemek sureti ile feshedildiğini, davacının hizmet süresine ilişkin iddiasının doğru olmadığını, hak ettiği izinlerinin kullandırıldığını, hiçbir ücret alacağının da bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti taleplerinin reddine, fazla çalışma ücreti talebinin kısmen kabulüne, ücret alacağı talebinin ise kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçiye verilen ara dinlenme süresi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir.

Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanunu'nun 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir.

Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (on bir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, yaz döneminde davacının günlük 11 saatlik çalışmasından yukarıdaki yasal düzenleme ve ilke kararında açıklandığı üzere 1 saat ara dinlenme süresinin indirilmesi gerekirken 2 saatlik ara dinlenme düşülerek hesaplama yapılması hatalıdır.