Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/5339 K.2017/10909

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 01.04.2001 tarihinde davalı şirket tarafından işletilen otelde ön büro şefi olarak çalışmaya başladığını, 02.09.2013 tarihine kadar çalışmaya devam ettiğini, 02.09.2013 tarihinde emeklilik nedeniyle iş akdini feshettiğini, haftanın 7 günü çalıştığını, resmi ve dini bayramlarda izin kullanamadığını, sezon dönemlerinde 08:00-22:00 saatleri arası, kış döneminde ise 08:00-18:00 saatleri arası çalıştığını, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, davacının en son ücretinin 2.200,00 TL olduğunu iddia ederek, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı def'i ileri sürdüklerini, davacıya kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı ödemesi yapıldığını, davacının 08:00-16:00 saatleri arası çalıştığını, kışın otelin kapalı olduğunu, fazla mesai yapmışsa bordroya yansıtılarak ödendiğini, davacının haftada bir gün izin kullandığını, resmi tatil ve dini bayramlarda çalışmışsa ücretinin bordroya yansıtıldığını ve banka kanalıyla ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bu bağlamda, kıdem tazminatı ve hafta tatili ücreti talepleri kabul, fazla çalışma ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti talepleri kısmen kabul, yıllık izin ücreti talebi ise reddedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosyada mevcut 2009 yılı Nisan, Mayıs, Haziran, Temmuz ve Ağustos aylarına ilişkin bordrolarda fazla mesai ödemesi bulunmadığının anlaşılması karşısında, bu aylara ilişkin fazla mesai hesabı yapılmaması hatalıdır.

3-Dairemizin ve diğer iş Dairelerinin günlük fazla mesainin 3 saati aşamayacağı yönünde bir içtihadı sözkonusu değildir. Bu nedenle bozma kararının 2 no'lu bendine ve mevcut fazla mesai hesabı yapılan sürelere göre, davacının fazla mesai çalışmasının haftalık 31,5 saat olduğu kabul edilerek sonuca gidilmelidir.