Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/5439 K.2017/10209

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde kapıcı, bekçi ve genel hizmetli olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının görevlerini yerine getirmediği ve site yöneticisine hakaret ettiği için iş akdinin sonlandırıldığını, taleplerinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, işverence feshin haklı olarak yapıldığı hususunun ispatlanamadığı, davacının, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı ayrıca yıllık izin ücreti alacağı da olduğu diğer taleplerine ise hak kazanmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dosyadaki bilgi ve belgeler ile özellikle işverence sunulan site karar defteri ve ... 8. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/5 E. 2013/7 K. Sayılı kararına göre davacının davalı işçisi olarak çalışırken 24/06/20103 tarihinde izin isteği ile ilgili site 2. başkanı ile tartışma yaşadığı ve işveren vekili konumundaki başkana hakaret ettiği, bu olay nedeni ile 25/06/2013 de fesih kararı alındığı anlaşılmaktadır.

Davacı da fesih tarihi olarak 28/06/2013 tarihi göstermekte olup iş sözleşmesinin feshine yönelik yönetim kurulunun kararı süresinde olduğu gibi kesinleşen ceza mahkemesi kararı ve diğer delillere göre fesih, 4857 sayılı Kanun'un 25/II-b maddesine göre haklıdır. Buna göre davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına yönelik taleplerinin reddi gerekirken hatalı değerlendirme ile kabulü bozmayı gerektirmiştir.