Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/5454 K.2017/10420

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 19.09.2007 tarihinde çalışmaya başladığını, kayıtlarındaki işyeri numarasının daha sonra işverenlerle birlikte değiştiğini, iş yerinde aynı işi yapmaya devam ettiğini ancak işçi ve işyerinin devir edilerek işverenlerin değiştiğini, son olarak kurye olarak çalıştığını, net ücretinin 950,00 TL olduğunu, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil çalışması karşılıklarının ödenmediğini, diğer çalışanlara ödenmek üzere davalı şirketin genel müdürlüğünden gönderilen "el terminali kullanım primi" adlı ücretin ve asgari geçim indirim bedelinin de ödenmediğini,

bu nedenle iş akdini 31.01.2013 tarihinde haklı sebeplerle feshettiğini ve iddia ederek kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi ve el terminali kullanım primi bedeli alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının işi kendi isteğiyle başka bir işyerinde çalışmaya başlayacağını söyleyerek bıraktığını, bununla ilgili 31.01.2013 tarihli “ibraname ve feragatname” belgesi imzaladığını, kıdem tazminatı hariç tüm alacak taleplerinin zamanaşımına uğradığını, çalışmış olduğu süre içinde fazla mesai ve aylık ücretlerinin ödendiğini, bu ödemelerin banka hesabına maaş bordrosu karşılığında yapıldığını, asgari geçim indiriminde bordro gösterilerek ödendiğini, acentesi bulunduğu şirkette el terminali kullanım primi uygulaması bulunmadığından bu talebin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davacı tanığı, işlerin yoğunluğu, fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi, primlerin ödenmemesi nedeniyle davacının işi kendisinin bıraktığını beyan ettiği, 4857 sayılı Yasanın 24/2-e maddesi ile işçinin ücretinin kanun ya da sözleşmeye uygun hesap edilmemesi ya da ödenmemesi halinde iş akdinin işçi tarafından haklı nedenle derhal feshi hakkının düzenlendiği, davacının iş akdini haklı nedenle fesih ettiği ve kıdem tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Somut uyuşmazlıkta, davacı iş sözleşmesini bir kısım işçilik alacakları ödenmediği için haklı nedenle feshettiğini iddia etmiş ve bu iddiasının ispatı için tanık deliline dayanmıştır.

Haklı nedenle fesih iddiası nedeniyle ispat yükü davacı işçi üzerindedir. Davacı ispat için tek tanık dinletmiş olup, bu tanığında davalı işverene karşı açılan davasının olduğu ve dosya içeriğinde de tanık beyanını destekler başkaca yan delillerin olmadığı görülmüştür.

Ayrıca, davalı tarafça 31.01.2013 tarihli davacının istifa ettiğini bildiren imzalı ibraname ve feragatname başlıklı dilekçe sunulmuş ve bu belge irade fesadı ve imza inkârı yönünden itiraza da uğramamıştır.

Bu beyanda, davacı tarafça fazla çalışma olgusu ve haklı nedenle fesih iddiası ispatlanmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kısmen kabulü hatalıdır.

F) Sonuç: