Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/5543 K.2018/7620

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde çalışmaya başladığını, yemek dağıtan kepçe işçisi olarak çalıştığını, ancak bunun yanında temizlik, bulaşık, servis gibi işleri de yaptığını, iş akdinin bildirimsiz olarak fesih edildiğini, fesih üzerine açmış olduğu işe iade davası sonucunda işe iadesine karar verildiğini, bu kararın kesinleşmesinin ardından davalıya müracaat ettiğini, ancak davalının ...'daki işyerinin kapanmış olmasından söz ederek başka şehirlerdeki işyerlerinde işbaşı gösterdiğini, bu teklifin aleyhine esaslı değişiklik yaratması nedeniyle hukuksuz olduğunu, dolayısıyla haklı olarak davalının hukuksuz teklifini kabul etmediğini, kıdem ve ihbar tazminatı, boşta geçen süre ücreti ie fazla mesai ücreti alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, ...'da bulunan işyerlerinin kapanması nedeniyle davacının işe müracaatı üzerine başka şehirlerde iş gösterildiğini, ancak davacının hukuksuz olarak bu şehirlerdeki işe gitmediğini, davacının samimi olmadığını, fazla mesai de yapmadığını savunarak davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak,davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı tanığı ...'in anlatımına göre davalı işyerinde haftada 3 gün 10.00-18.00 saat, diğer 3 gün 10.00-18.30 saatleri arasında haftada 6 gün çalışmaktadır. Günlük çalışma saatine göre 1 saat ara dinlenmesi düşüldüğünde davacının haftalık çalışması 45 saatin altında kaldığından fazla mesai talebinin reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç: