Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/5872 K.2017/14374

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1- Mahkemece karar ilam harcına yönelik olarak;

“ Davalı Kurumun harçtan muaf olması sebebi ile 25,20 TL. başvurma harcı 25,65 Tl. peşin harç ve 112,70 TL. ıslah harcı toplamı 163,55 TL. harcın hüküm esinleştiğinde ve talep halinde davacıya iadesine “ karar verilmiştir.

492 sayılı Harçlar Kanununa göre karar ilam harcından davayı kaybeden taraf sorumludur.

Davayı kazanan davacının karar-ilam harcından sorumluluğu yoktur.

Yine 492 sayılı Harçlar Kanunu ve özel kanunlar belli Kurum ve kişilere harç muafiyeti tanımıştır.

Harçtan muaf olan Kurum ve kişiler aleyhine karar verildiğinde karar-ilam harcına hükmedilemez, varsa yatırılan harçlar ilgilisine iade edilir.

Somut uyuşmazlıkta, davada birden fazla davalı olup, davalılardan ... Üniversitesi harçtan muaf olduğundan, bu davalı aleyhine harca hükmedilemez ise de, diğer davalı Şirket açısından harç muafiyeti olmadığından, karar ilam harcının davalı Şirkete yükletilmesi gerekirken harçların davacıya iadesine karar verilmesi, kararı davalıların temyiz etmesi ve davacı temyizi olmadığından, aleyhe bozma yasağı nedeni ile bozma sebebi yapılamamıştır.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Davada birden fazla davalı olup, davalılar arasında asıl-alt işveren ilişkisi olduğu tartışmasızdır.

Mahkemece davacının yaptığı yargılama giderlerinden hangi davalının sorumlu olduğu açıklanmadan “ …davalıdan alınarak…” denilerek hüküm kurulması ve,

Davacı lehine hükmedilen vekalet ücretinin hatalı şekilde “…davacıdan alınarak davalıya verilmesine “ şeklinde hüküm kurulması da infazda tereddüde yol açacak nitelikte olup, hatalıdır.

Mahkemece bu hatalar davacı vekilinin dilekçesi üzerine verilen 11.03.2015 tarihli “ tashih şerhi “ başlıklı karar ile düzeltilmeye çalışılmış ise de, bu düzeltme HMK. nun 305/2 maddesine aykırı olduğu gibi, tashih şerhinde davacı lehine hükmedilen vekalet ücretinden hangi davalının sorumlu olduğu açıklanmadan “…davalıdan alınarak..” şeklindeki düzeltmede hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2. maddesi atfı ile HUMK. nun 438/7. Maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının altındaki 11.03.2015 tarihli “ tashih şerhi “ nin silinmesine,

Hüküm fıkrasının 3 numaralı bendindeki “…davalıdan..” sözcüğünün çıkartılarak, yerine “ …davalılardan müştereken ve müteselsilen..” sözcüklerinin,