Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/5933 K.2020/18249

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili. Davacının, murisi olan ... T.C. Sağlık Bakanlığı bünyesindeki ...’na bağlı olan eski adı ...

SSK Hastanesi’nde 18.03.1997 tarihinde temizlik işlerinde işçi olarak çalışmaya başladığını, murisin alt işveren olarak birçok firmada çalışmış olmasına rağmen asıl işverenin davalı kurum olduğunu, davacıların murisinin görev yaptığı sırada vefat etmiş olduğu ve çalışmasını 02.11.2013 tarihine kadar kesintisiz sürdürdüğünü, ölümünden sonra davacının mirasçılarına kıdem tazminatı ödenmediğini, murisin çalışmasını saat 07.00 ile 18.00 arasında haftanın 7 günü sürdürdüğünü, sadece ayda 2 pazar tatil yaptığını bu nedenle fazla çalışma ücretine, hafta tatili ücretine ve yıllık izne de hak kazanmasına rağmen herhangi bir ödeme yapılmadığını,

murisin 992,50 TL. üzerinden maaş almış olduğunu, ayrıca ayda 90,00 TL yol yardımı ile günlük 3,00 TL yemek yardımı aldığını belirterek Kıdem tazminatının, fazla mesai ücretinin, hafta tatili ücretinin, yıllık izin ücretinin vefat tarihi olan 02.11.2013 tarihinden itibaren mevduata işleyecek en yüksek faiz oranıyla birlikte davalıdan tahsili gerektiğini ileri sürerek; davanın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili. Davanın takip konusu alacaklar bakımından zamanaşımına uğradığını ve reddi gerektiğini,davacının ... işçisi olarak gösterilmesine rağmen Yemek Hizmet Alımı İhalesi neticesinde sözleşme imzalayan firma işçisi olduğunu, davaya konu alacağın davacı ile dava dışı şirketler arasındaki iş sözleşmesinden kaynakladığını, sözleşmenin hüküm ve sonuçlarının sözleşmenin taraflarını bağladığını,

temizlik gibi hastane yönetiminin asıl işi olan tedavi ve sağlık hizmeti haricindeki diğer işleri alan dava dışı şirketin alt işveren olmaması ve yapılan bu işlerin asıl işin bir bölümü olmaması nedeniyle hastane yönetiminin ve dolayısıyla da Bakanlığın husumeti bulunmadığını, dava dışı taşeron firma tarafından üstlenilen hizmetler, asıl işveren olan hastanenin verdiği tedavi ve sağlık hizmetinden ayrı ve bağımsız bir nitelik taşıdığını, müvekkil idarenin güvenlik temizlik ve yemek işleri ihale sureti ile yerine getirildiğini, davalı kurumunun davacı üzerinde denetim ve gözetim yükümlülüğü bulunmadığını,

davacı için ödenmesi gereken fazla mesai, kıdem tazminatı gibi taleplerden yüklenici firmaların sorumlu olduğunu, dava konusu alacağa istenen faiz miktarının fahiş olduğunu, açılan kısmi davayı kabul etmediklerini, davacının kesintisiz değil, aralıklarla çalıştığı, yıllık izin kullandırılmadığı iddiası da gerçeğe aykırı olduğunu, savunarak; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulü ile kıdem tazminatı , fazla mesai , yıllık izin, hafta tatili alacaklarına karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Taraflar arasında davalının yarğılama harçlarından muaf olup olmadığı hususu ihtilaf konusudur. Davalı Bakanlığının 492 Sayılı Harçlar Kanunu’ nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeden davalı Bakanlığa harç yükletilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

3-Dava niteliği itibariyle kısmi eda külli tespit talepli belirsiz alacak davası olup, bu dava türünde faiz başlangıcına ilişkin Dairemiz uygulaması aynen kısmi davada olduğu gibidir. Davacı, davalıyı davadan önce temerrüde düşürmediğinden, kıdem tazminatı dışındaki alacaklarda faiz başlangıcı dava dilekçesinde istenen miktarlara dava tarihi, talep artırım dilekçesinde istenen miktarlara ise talep artırım tarihi esas alınarak belirlenmesi gerekirken, hükmedilen fazla mesai, hafta tatili ile yıllık izin ücreti alacak miktarlarının tamamına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi hatalı olup ayrıca bozma sebebidir.

4- Mirasçı davacılar, murisin 18.03.1997-02.11.2013 tarihleri arasında çalıştığının iddia etmiştir. Mahkemece ise 18.03.1997-22.07.2013 tarihleri arasında çalışıldığını kabul etmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise murisin16.02.2001-13.11.2002 tarihleri arasında çalıştığı 1001749 sicilli işyeri, 14.11.2002-30.06.2004 döneminde 1003072 sicilli, 01.07.2004-30.06.2005 döneminde 1004436 sicilli, 01.07.2005-31.10.2005 döneminde 1005442 sicilli, 01.11.2005-03.01.2008 döneminde 1005863 sicilli 04.01.2008-15.12.2009 döneminde 1008631 sicilli işyerinde çalıştığı fakat söz konusu işyerlerine ait bigilerin dosyada bulunmadığı ancak hesaplamaya dahil edildiği beyan edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde 1005442 ve 1005863 sicilli işyerlerinin ... Yemekçilik şirketine ait olduğu ve bu şirketin dosyaya eklenen hizmet alım sözleşmelerine göre yüklenici firma olduğu kanati oluşmuşsa da ve yine 1003072 ve 1005442 sicilli işyerlerine ait gelen evraklar içinde imha olduğuna dair parafsız kalemle ele alınan belgeler mevcutsa da belge bulunmayan işyerlerine ait bilgilerin getirtilerek murisin hizmet süresi ile ilgili karar verilmesi gerekmektedir.

Bu nedenle, murisin çalıştığı şirketler ile davalı kurum arasındaki ilişki tespit edilerek, murisin hizmet süresinin belirlenmesi gerekmektedir.

Mahkeme kararında; murisin çalıştığı şirketler ile davalı arasında iş yeri devri kuralları çerçevesinde tam süreli iş akdi ile 18.03.1997-22.07.2013 tarihleri arasında çalıştığını kabul etmişse de çalışılan süreye ilişkin gerekli araştırmanın yapılması, belirtilen işyerlerinin davalı ile bağlantısının bulunmaması halinde ise bu şirketlerin çalışma süresinin hizmet süresine dahil edilmeden sonuca ulaşılması gerekmektedir. Hatalı değerlendirme ile verilen kararın bozulması gerekmiştir.