Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/6049 K.2020/19331

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı... Makine İnş. San. ve Tic. A.Ş. aleyhine, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 18/11/2003 tarihinden iş akdi haksız ve geçersiz feshedildiği 09/10/2013 tarihine kadar çalıştığını, haksız fesiz üzerine ....

İş Mahkemesi'nin 2013/581 Esas sayılı dosyası ile açılan işe iade davasında, feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verildiğini, bu kararın ardından Yasal Başvuru süresi içinde mahkeme kararın ifası ve müvekkilinin eski işine iadesi için başvuruda bulunduğunu, davalının işe davet etmiş görünmesinde samimi olmadığını, gönderdiği ihtarnamesinde müvekkilinin 1.600,00 TL ücretle çalışmak üzere davet ettiğini, işe başlaması halinde geri ödemesi gereken kıdem ve ihbar tazminatlarının da ödenmesini koşul olarak öne sürdüğünü, davalı işverenin müvekkilini işe başlatmadığının kabulü gerektiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı farkı,

iş güvencesi tazminatı, boşta geçen süre ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının tahsili talebiyle mahkememize dava açmıştır.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacıya gönderilen işe davet ihtarnamesinde ücret hususunda sehven hata yapıldığının fark edildiğini ve 07.01.2015 tarihinde davacıya ihtarname keşide edildiğini, iş akdinin feshedildiği tarihten bu yana aynı işte çalışan emsal işçilerin maaşına %8 oranında zam farkı yapıldığını, davacının işbaşı yaptığı takdirde aynı zam oranının maaşına yansıtılarak çalışacağının belirtildiğini, bu nedenle fesih tarihinden sonra işyerinde çalışan diğer işçilere uygulanan ücret artışlarının kendi ücretine yansıtılmadığı ve fesih tarihindeki ücret ile işe başlayacağı yönündeki davacı iddialarının yersiz olduğunu,

Yargıtay kararlarında makul süresinin işçinin işyerinin bulunduğu yerde ikamet etmesi durumunda en fazla iki gün olabileceğinin belirtildiğini, gerçekten işe başlamak isteyen ve çalışma talebinde samimi olan işçi için işe davet yazısını tebliğ almasından itibaren bir gün içerisinde işe başlamasının istenmiş olmasının makul süre olarak değerlendirilebileceği, davacının işe başlamamasını gerektirecek nedenin varlığını yazılı olarak müvekkiline ilettiği takdirde daha sonra işbaşı yapabileceğinin dahi belirtildiğini, müvekkili şirketin davacıya yapmış olduğu işe davetin gayet samimi olduğunu,

davacının gerçekte işe başlamak niyeti olmadığı halde işe iade davasının sonuçlarından yararlanmak için işe iade başvurusu yaptığını, müvekkili tarafından işe usulüne uygun şekilde davet edilmesine rağmen işbaşı yapmadığını, işverence yapılan feshin geçerli nedenle fesih sayılması sebebiyle davacının kıdem ve ihbar tazminatı farkı ile yıllık izin ücreti talebinin reddi gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, davacı ücretinin brüt 1.728,00 TL olarak kabul edilerek yapılan hesaplama ile davacının fark kıdem ve ihbar tazminatına, boşta geçen süre ücreti ile işe başlatmama tazminatının hüküm altına alındığı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı ve davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, davacı istinaf başvurusunun reddi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu 353/1-b.2 maddesi gereğince kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davacının ücret miktarı konusunda ihtilaf bulunmaktadır.

Dosya kapsamına göre; davacının iş sözleşmesinin fesih edilmesi üzerine açtığı işe iade davasının lehine sonuçlandığı anlaşılmaktadır. Davacı süresinde işe başlatılmak için işverene başvurmuştur. İşveren aylık brüt 1.600,00 TL ile gelip işe başlaması gerektiğini bildirmiştir.

Davacı iş sözleşmesinin fesih edildiği tarihte son aylık ücretinin net 1.600,00 TL olduğunu ve aynı şartlarda işe başlatma iradesi ortaya konulmadığı için işverenin işe başlama konusundaki ücret hususunda miktarına olumsuz cevap vermiştir. Bu hale göre taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının en son aldığı ücret miktarı ve dolayısıyla aynı şartlarda işe başlatma olgusunun bulunup bulunmadığına yöneliktir.

Dinlenen tanık beyanları ve yapılan emsal ücret araştırması, davacının kıdemi, yaptığı iş dikkate alındığında son aylık ücretinin net 1.600,00 TL olduğu anlaşılmaktadır. Davalı işverenin aynı şartlarda işe başlatma iradesinden söz edilemez.

Bölge Adliye Mahkemesince davacının son aylık ücretinin net 1.600,00 TL olduğu ve geçersiz sayılan fesih tarihinden işe başlatılmadığı tarihe kadar geçen süre içinde işverence yapıldığı kabul edilen zamda dikkate alınarak dava konusu tazminat ve ücret alacaklarının hüküm altına alınması gerekirken hatalı gerekçe ile hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.