Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/6173 K.2018/7595

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin 05.07.2006-11.02.2014 tarihleri arasında tatlı ustası olarak çalıştığını, brüt 1.228,00 TL. ücret aldığını, işe alınmayarak 4857 sayılı Yasanın 25/II-e ve h bendleri gereğince işten çıkarıldığını, hak ettiği tazminat ve alacaklarının ödenmediğini, yapılan feshin de usul ve yasaya aykırı olduğunu iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarını davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın kısmi dava şekline açılmasında hukuki yarar bulunmadığını, davanın usulden reddi gerektiğini, iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, zira 05.07.2006 tarihinde hizmet verdikleri 3. kişilere ait işyerinde aşçı olarak işe başlayan davacının kendisine hatırlatılan ve sorumlu olduğu görevleri yerine getirmediğini, bu nedenle pek çok kez uyarıldığını, hakkında tutanaklar tanzim edildiğini, davacının maaş artışlarını beğenmeyerek diğer çalışanlardan işin yavaşlatılmasını istediğini, bu durumun da tutanak altına alındığını, her iki sebebin de iş akdini derhal fesih hakkı verdiğini,

haklı fesih nedeniyle tazminata hak kazanamadığını, ödemelerin zamanında yapıldığının bordro ve banka kayıtlarıyla sabit olduğunu, fazla mesailerin bordro mukabilinde ödendiğini, yıllık izinlerinin kullandırıldığını, kullandırılmayan izin günlerine ilişkin ücretin ise ödendiğini savunarak davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dosya içinde bulunan bazı bordrolarda fazla mesai ücreti bakımından tahakkuk bulunduğu görülmektedir. Davalı cevap dilekçesi ile davacının ücretlerinin yatırıldığı banka hesap bilgilerini bildirerek celbini talep etmesine rağmen mahkemece bu kayıtlar getirtilmeden ve dosya içinde bulunan bordrolar ile bu kayıtlar karşılaştırılmadan karar verilmiştir. İlgili banka kayıtları getirtilerek fazla mesai tahakkuku bulunan aylarda ödenen ücret ile banka kayıtları karşılaştırılmalı, kayıtlar ile bordroların uyuşması durumunda ise fazla mesai ücreti bu aylar bakımından dışlanarak hesap yapılmalıdır, eksik inceleme ile sonuca gidilmesi hatalıdır.

3- Dosya içinde bulunan 28/02/2014 tarihli Bölge Çalışma Müdürlüğü raporuna göre davacı işçinin 20 gün kullanılmamış yıllık izin hakkının bulunduğu tespit edilmiş olup yapılan bu tespite taraflarca itiraz edilmediği görülmüştür. Davacı işçi 11/02/2014 tarihli şikayet dilekçesinde de 2013 yılı yıllık iznini kullanmadığını belirtmiştir. Buna göre davacının kullanılmayan 20 günlük yıllık izin hakkının bulunduğunun kabulü gerekirken yazılı gerekçe ile 110 gün yıllık izin ücretinin hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.