Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/6253 K.2018/8183

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı T.C. ...'na ait hastanede, değişen alt işverenler nezdinde en son davalı şirket alt işverenliğinde çalışırken emekliliğe hak kazanması nedeniyle iş sözleşmesini haklı olarak fesh ettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağının tahsilini, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı T.C. ... vekili, müvekkili ile davacı arasında herhangi bir iş akdi ya da akit kabul edilebilecek herhangi bir hukuki ilişki bulunmadığını, ihale konusu işlerde çalıştığını ve kendilerinin davacı alacaklarından sorumlu olmadıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalılardan ... Temizlik ve Yemekhane Hizmetleri Ltd. Şti vekili ise, davacının 16/09/2013-08/10/2013 tarihleri arasında 20 günlük izne ayrıldığını, izinden sonrasında da işe geri dönmediğini ve herhangi bir bilgi vermediğini, ... tarafından yapılan hizmet alımı ihalesinde çalışanların İş Kanunundan kaynaklanan alacaklarına dair ihale bedeli içerisinde bir kalem öngörülmediğini, işi alan şirketin bu şekilde sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin 1475 sayılı Kanunun 14/5 hükmü gereği davacı tarafça haklı olarak fesih edildiği buna göre davacının kıdem tazminatına hak kazandığı ayrıca yıllık izin ücreti alacağı da olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar avukatları temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının davalılar nezdindeki tüm hizmet süresine göre hak kazandığı yıllık izin süreleri belirlenip alacak hesabı yapılmış ise de, dosyada 2 adet yıllık izin belgesi mevcut olup bu belgelerin değerlendirilmemesi hatalıdır.

3- Öte yandan davacının davalılar nezdindeki hizmet süresi 01/02/2001-11/01/2013 tarihleri arasındadır. Buna göre yıllık izin süreleri belirlenirken 4857 sayılı İş Kanununun yürürlüğe girdiği tarih dikkate alınarak ilk iki yıllık izin hakkının 1475 saylı Kanun hükümlerine göre belirlenmesi gerektiği gözden kaçırılarak 1 yıllık izin süresinin 1475 sayılı Kanuna göre yapılması da hatalı olup ayrı bir bozma sebebidir.

F) Sonuç: