Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2017/6329 K.2017/15805

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde 30/11/2010 tarihinde işe başladığını, engelli olarak istihdam edildiğini ve asgari ücret üzerinden maaş aldığını, acil ve kadın doğum polikliniğinde temizlik personeli olarak çalıştğını, her iş çıkışında personel nöbet teslim defterine işi sorunsuz devrettiğine dair imza attığını, tıbbı atık sorumlusu eğitimine tabi tutulduğunu ve tıbbi atık topladığını, davalı işyerinde değişmekle birlikte haftada 3 gün gündüz, 2 gün gece vardiyalı olarak aylık 240-250 saat çalıştığını, günlük ... süresi içerisinde sadece 10-15 dakika yemek arası verildiğini, davalının fazla ... ücretini ödemediğini, aylık 240-250 saat çalışmaya dayanamayıp işten ayrılmak zorunda kaldığını iddia ederek, fazla ... ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının çalıştığı döneme ilişkin müvekkili şirketten herhangi bir hak ve alacağının bulunmadığını, gösterilen tanıklar ile müvekkili şirket arasında aynı mahiyette davaların devam ettiğini, mahkemenin 2014/145, 2014/146 ve 2014/147 Esas sayılı dosya davacılarının birbirlerinin tanıkları olduğunu, iddiayı davacının ispatlaması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, davacının fazla mesai talebinden takdiri indirim dışında reddedilen kısım 104,14 TL. olup, davalı lehine hükmedilecek ücreti vekaletin karar tarihindeki ...’nin 13. maddesi 2. fıkrası gereğince bu miktarı geçemeyeceğinin gözetilmemesi bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.